Wsparcie żywieniowe znajduje zastosowanie w sytuacjach, gdy żywienie drogą przewodu pokarmowego jest niemożliwe, przeciwwskazane lub niewystarczające. W każdym przypadku stanowi ono agresywną interwencję wpływającą na metabolizm chorego i nie jest pozbawione ryzyka występowania groźnych w skutkach powikłań. Powodzenie leczenia żywieniowego zależy od wiedzy, umiejętności i zaangażowania całego zespołu terapeutycznego. Współczesne pielęgniarki dążą do posługiwania się uproszczoną, jednolitą i przejrzystą dokumentacją medyczną. Międzynarodowa Klasyfikacja Praktyki Pielęgniarskiej – ICNP^®, to niewątpliwie pierwszy międzynarodowy standard i odpowiednie narzędzie pracy dla pielęgniarek. W pracy zaprezentowano wybrane diagnozy i interwencje pielęgniarskie mające zastosowanie u chorych żywionych pozajelitowo.