Cele badania: Badanie przeprowadzone w grupie 54 chorych leczonych z powodu ostrej białaczki miało na celu: 1) określić zależność pomiędzy poczuciem koherencji (SOC) a depresją; 2) zweryfikować hipotezę o postulowanej stałości SOC w warunkach ostrego stresu w trakcie diagnostyki i chemioterapii w okresie pierwszych 3 miesięcy leczenia hematologicznego; 3) określić wpływ SOC i depresji na rokowanie co do rocznego przeżycia chorych na białaczkę.
Wyniki: Średnia wartość SOC w grupie chorych na białaczkę była wysoka i porównywalna z grupą kontrolną osób zdrowych. Istotną ujemną korelację zaobserwowano pomiędzy SOC a objawami depresji raportowanymi przez chorych w 4. i 12. tygodniu obserwacji. Zarówno całkowita wartość SOC, jak i wartość jego składowej „zaradność” były istotnie wyższe w grupie pacjentów bez depresji w porównaniu z grupą kontrolną. Istotna statystycznie różnica była widoczna pomiędzy grupami pacjentów z depresją i bez depresji w zakresie całkowitego SOC zarówno w 4., jak i w 12. tygodniu obserwacji. W grupie pacjentów bez depresji drugi pomiar SOC (w 12. tygodniu obserwacji) ujawnił istotny statystycznie wzrost wartości SOC w porównaniu z pomiarem pierwszym (w 4. tygodniu badania). Drugi pomiar SOC w grupie z depresją nie ujawnił natomiast podobnej zależności. Nie wykazano korelacji pomiędzy wartością SOC oraz brakiem lub obecnością objawów depresyjnych a przebiegiem białaczki lub rocznym rokowaniem co do przeżycia.
Wnioski: Wysokie SOC na początku leczenia oraz jego rosnąca wartość w okresie kolejnych 2 miesięcy obserwacji mogą być korzystnym czynnikiem prognostycznym braku rozwoju depresji u chorych na ostrą białaczkę. Nie ma związku pomiędzy SOC, brakiem lub obecnością objawów depresyjnych u chorych na białaczkę a rokowaniem co do rocznego przeżycia.