Wstęp. W ujęciu salutogenetycznym zdrowie stanowi dwubiegunowe kontinuum zdrowie-choroba, na którym aktualną pozycję danego
człowieka w znacznym stopniu wyznacza siła jego poczucia koherencji.

Cel pracy. Głównym celem pracy była próba określenia związku między poczuciem koherencji a ogólnym stanem zdrowia psychicznego
w badanej grupie pielęgniarek.

Materiał i metody. Badaniem objęto 91 osób (1 mężczyznę i 90 kobiet), zróżnicowanych ze względu na wiek, stan cywilny, wykształcenie i
system pracy. Zastosowano w badaniach polską adaptację Kwestionariusza Orientacji Życiowej Antonovsky’ego do pomiaru poczucia koherencji
oraz Kwestionariusz Ogólnego Stanu Zdrowia Goldberga, służący do subiektywnej oceny stanu zdrowia psychicznego.

Wyniki. W zakresie zdrowia psychicznego badanych pielęgniarek uzyskano przeciętny wynik. Stwierdzono istotną statystycznie
zależność między globalnym poziomem poczucia koherencji i jego składowymi (poziomem poczucia zrozumiałości, zaradności
i sensowności) a stanem zdrowia badanych pielęgniarek. Osoby z wysokim poczuciem koherencji ujawniają istotnie mniej symptomów:
zaburzeń somatycznych (skala A), niepokoju, bezsenności (skala B), zaburzeń funkcjonowania (skala C), depresji (skala D) niż
osoby z niskim poczuciem koherencji.

Wnioski:

1. W badanej grupie występuje zróżnicowany poziom poczucia koherencji.

2. Pielęgniarki prezentują przeciętny poziom ogólnego stanu zdrowia. Wykazują zaburzenia somatyczne oraz funkcjonowania.

3. Siła globalnego poczucia koherencji istotnie wpływa na zdrowie psychiczne badanych pielęgniarek.

Problemy Pielęgniarstwa 2010; 18 (2): 139-144