Wstęp. Choroby przewlekłe są najpoważniejszym problemem społecznym i zdrowotnym społeczeństw, wyzwaniem dla współczesnego pielęgniarstwa. Najlepszą strategią radzenia sobie z chorobą jest jej akceptacja. Stanowi ona wyznacznik sposobu funkcjonowania im wyższy stopień, tym lepsze przystosowanie oraz mniejsze nasilenie negatywnych emocji. Głównym celem badań była próba ustalenia wyznaczników akceptacji choroby u pacjentów z przewlekłymi schorzeniami.
Materiał i metody. Przebadano razem 373 osoby przewlekle chorych, w tym 246 (66%) kobiet i 127 (34%) mężczyzn. Grupa była wewnętrznie zróżnicowana ze względu na zmienne społeczno-demograficzne i stan zdrowia. W badaniu zastosowano Kwestionariusz SOC-29, Kwestionariusz GSES i Skalę AIS do badania akceptacji choroby.
Wyniki. Badane osoby cechują się zróżnicowanym nasileniem poczucia koherencji i jej składowych, przeciętnym nasileniem poczucia własnej skuteczności i akceptacji choroby. Stopień nasilenia akceptacji choroby różnicował poziom wszystkich
analizowanych zasobów osobistych. Analiza regresji wykazała, że im większe poczucie zrozumiałości, poczucie własnej skuteczności i młodszy wiek, tym większa akceptacja choroby cechowała badanych pacjentów.
Wnioski. Poczucie koherencji i uogólnione poczucie własnej skuteczności stanowią istotny element wyznaczający poziom akceptacji choroby u pacjentów. W procesie przygotowania pacjenta do funkcjonowania z chorobą przewlekłą należy uwzględnić rolę zasobów osobistych.