Strojny W, Drożdż D, Klus-Kwiecińska K, Pietrys D, Balwierz W, Skoczeń S. Body fat measurements using bioelectrical impedance in pediatric patients treated with hematopoietic cell transplantation. Pediatric Endocrinology Diabetes and Metabolism. 2018;24(2):82-87.
APA
Strojny, W., Drożdż, D., Klus-Kwiecińska, K., Pietrys, D., Balwierz, W., & Skoczeń, S. (2018). Body fat measurements using bioelectrical impedance in pediatric patients treated with hematopoietic cell transplantation. Pediatric Endocrinology Diabetes and Metabolism, 24(2), 82-87.
Chicago
Strojny, Wojciech, Dorota Drożdż, Kinga Klus-Kwiecińska, Danuta Pietrys, Walentyna Balwierz, and Szymon Skoczeń. 2018. "Body fat measurements using bioelectrical impedance in pediatric patients treated with hematopoietic cell transplantation". Pediatric Endocrinology Diabetes and Metabolism 24 (2): 82-87.
Harvard
Strojny, W., Drożdż, D., Klus-Kwiecińska, K., Pietrys, D., Balwierz, W., and Skoczeń, S. (2018). Body fat measurements using bioelectrical impedance in pediatric patients treated with hematopoietic cell transplantation. Pediatric Endocrinology Diabetes and Metabolism, 24(2), pp.82-87.
MLA
Strojny, Wojciech et al. "Body fat measurements using bioelectrical impedance in pediatric patients treated with hematopoietic cell transplantation." Pediatric Endocrinology Diabetes and Metabolism, vol. 24, no. 2, 2018, pp. 82-87.
Vancouver
Strojny W, Drożdż D, Klus-Kwiecińska K, Pietrys D, Balwierz W, Skoczeń S. Body fat measurements using bioelectrical impedance in pediatric patients treated with hematopoietic cell transplantation. Pediatric Endocrinology Diabetes and Metabolism. 2018;24(2):82-87.
Wprowadzenie. U pacjentów po przeszczepieniu komórek hematopoetycznych (hematopoietic cell transplantation – HCT) może dojść do rozwoju zespołu metabolicznego bez otyłości definiowanej na podstawie wskaźnika masy ciała (body mass index – BMI). Cel pracy. Celem pracy było porównanie parametrów tkanki tłuszczowej mierzonych metodą bioimpedancji elektrycznej (bioelectrical impedance – BIA) i standardowych parametrów otyłości u pacjentów leczonych HCT i zdrowych dzieci z grupy kontrolnej. Materiał i metody. Porównywano zawartość tkanki tłuszczowej (body fat – BF) i procentową zawartość tkanki tłuszczowej (body fat percentage – BF%) mierzone za pomocą BIA u 44 pacjentów przed HCT i 28 pacjentów po HCT, a także u 26 dzieci z grupy kontrolnej. Porównano również BMI i inne parametry BIA w powyższych grupach pacjentów. Wyniki. Różnice wartości BF i BF% pomiędzy pacjentami przed HCT i grupą kontrolną nie były istotne statystycznie, natomiast wartości zarówno BF jak i BF% były istotnie mniejsze u pacjentów po HCT w porównaniu z grupą kontrolną. Nie stwierdzono istotnych różnic w odniesieniu do standardowych klinicznych parametrów otyłości u pacjentów przed HCT ani u pacjentów po HCT, w porównaniu z grupą kontrolną. Różnice pozostałych parametrów BIA pomiędzy pacjentami przed HCT i grupą kontrolną nie były istotne statystycznie, natomiast u pacjentów po HCT wartości niektórych parametrów były istotnie niższe. Wnioski. Istotne statystycznie różnice w zakresie BF i BF% pomiędzy pacjentami po HCT i zdrowymi dziećmi z grupy kontrolnej sugerują, ze BIA może być użyteczną metodą badania przesiewowego pod kątem nieprawidłowości tkanki tłuszczowej u pacjentów po HCT.
Słowa kluczowe
bioimpedancja elektryczna, zespół metaboliczny, otyłość, przeszczepienie
