Wstęp. Odmienność kulturowa może być źródłem niechęci, lęków i poczucia zagrożenia lub zaciekawienia, zachwytu i fascynacji. Postrzeganie „innego” jako ciekawego, stymulującego i wartościowego sprzyja interakcjom opartym na wzajemnym uznaniu, szacunku i ukierunkowuje na współpracę i współdziałanie. Natomiast, gdy „inny” jest postrzegany jako mało znaczący, zacofany, z niską samooceną, wyzwala to zachowania agresywne, antagonizmy i dominację.

Cel. Celem pracy było poznanie postaw studentów pielęgniarstwa wobec osób odmiennych kulturowo.

Materiał i metody. Badania przeprowadzono w grupie 100 studentów pielęgniarstwa. Wykorzystano Skalę Bogardusa, zwaną także skalą dystansu społecznego oraz autorski kwestionariusz ankiety. Do analizy statystycznej użyto programu Statistica 9.0, testu U Manna-Whitneya oraz korelacji c2 Pearsona.

Wyniki. W badaniu Skalą Bogardusa jedynie 23% badanych studentów wykazało akceptującą postawę wobec Romów, 31% wobec muzułmanów i 45% wobec Żydów. Uprzedzenia w największym odsetku ujawniły się w 7. pozycji Skali Bogardusa, w której studenci dezaprobowali możliwość pokrewieństwa przez małżeństwo w rodzinie z przedstawicielem tychże mniejszości. Badani studenci byli mało samokrytyczni w ocenie własnego dystansu wobec osób z odmiennych kultur/ /mniejszości, gdyż w badaniu kwestionariuszem autorskim jedynie 27% z nich zadeklarowało, że ma uprzedzenia wobec mniejszości etnicznych, 11% wobec narodowych i religijnych. Dotyczyły one takich grup mniejszościowych, jak: Romowie, Żydzi, Niemcy, Ukraińcy, muzułmanie, Rosjanie, Rumuni.

Wnioski. Kontakty z „innymi” są istotnym elementem rozwoju interpersonalnego i społecznego. Negatywne postawy wobec odmienności kulturowych, zamykanie się w kręgu własnych wartości kulturowych oraz przyjmowanie za właściwą tylko własnej perspektywy postrzegania świata, odbierają nam szansę rozwoju.