Wstęp

Samoocena jakości opieki pielęgniarskiej w zakresie postępowania z bólem pooperacyjnym.

Materiał i metody

Badania przeprowadzono w formie ankietowej w grupie 96 pielęgniarek pracujących na oddziałach zabiegowych. Do badania posłużyły kwestionariusz zawierający dane demograficzne oraz arkusz standaryzowany: Skala Klinicznych Wskaźników Jakości Postępowania z Bólem Pooperacyjnym (KWJPBP) – wersja dla pielęgniarek. Składa się ona z 12 pytań podzielonych na cztery podskale: Komunikowanie, Działanie, Zaufanie i Środowisko.

Wyniki

Średnie wartości punktowe uzyskane przez respondentów dla wyniku ogólnego skali KWJPBP i dla poszczególnych podskali były niższe niż określone dla badanych parametrów wartości pożądane. Tylko niektóre stwierdzenia były punktowane powyżej wartości oczekiwanych. Głównie dotyczyły one skutecznego uśmierzania bólu (4,56 ±0,63 pkt), wrażliwości na obserwowane symptomy bólu (4,71 ±0,54 pkt) oraz udzielania pomocy choremu w znalezieniu wygodnej pozycji pozwalającej uniknąć bólu lub go zmniejszyć (4,58 ±0,67 pkt). Najniżej oceniono kwestię małej liczby dyżurujących pielęgniarek, co przekłada się na szybkość reakcji na ból u chorego (2,99 ±1,25 pkt). Jakość świadczonej opieki w zakresie leczenia bólu była bardzo zróżnicowana w zależności od oddziału, na którym prowadzono badania.

Wnioski

W samoocenie jakości świadczonej opieki pielęgniarskiej w zakresie postępowania z bólem pooperacyjnym uzyskane wskaźniki były niższe niż określone przez twórców skali wartości pożądane. Różniły się one w istotny sposób w zależności od oddziału, na którym prowadzono badania. Wykształcenie pielęgniarek i udział w szkoleniach tematycznie powiązanych z terapią bólu w niewielkim stopniu modyfikowały postępowanie z bólem pooperacyjnym.