Wstęp: Rozpoznanie choroby nowotworowej u dziecka dotyka całą rodzinę. Rodzice chorujących dzieci stanowią grupę szczególnie podatną na wystąpienie negatywnych emocji i zakłóceń w funkcjonowaniu psychicznym. Celem przeprowadzonego badania była ocena poziomu depresji i postrzeganego wsparcia społecznego wśród rodziców dzieci leczonych z powodu choroby nowotworowej.

Materiał i metody: Badaniem objęto grupę 50 rodziców dzieci z rozpoznaniem choroby nowotworowej. W badaniu zastosowano ankietę własnego autorstwa, Skalę Depresji Becka (BDI) oraz Skalę Oceny Wsparcia Społecznego (Interpersonal Support Evaluation List – 40 v. General Population ISEL-40 v. GP).

Wyniki i wnioski: W badanej grupie rodziców średni wynik w skali BDI wynosił 18 punktów (SD = 8, p > 0,05). U większości badanych występowały co najmniej objawy klasyfikowane jako łagodna depresja (68%), a u istotnej części z nich objawy depresji umiarkowanej (16%) i ciężkiej (16%). W przeprowadzonym badaniu uzyskano istotną statystycznie korelację między poziomem depresji a wynikami poszczególnych podskal Skali Oceny Wsparcia Społecznego. Najwyższą, umiarkowaną korelację uzyskano między depresyjnością a podskalą samooceny (r = –0,4717, p = 0,001). Uzyskane wyniki ukazują przydatność narzędzi przesiewowych, takich jak BDI oraz Skali Oceny Wsparcia Społecznego, w rozpoznawaniu ryzyka depresji u rodziców i identyfikowaniu deficytów wsparcia społecznego.