Wstęp: Rozpoznanie choroby nowotworowej traktowane jest jako wydarzenie krytyczne w życiu małego pacjenta oraz całej jego rodziny, ponieważ jej nagłe wystąpienie niesie ze sobą wytrącenie z codziennego funkcjonowania, powoduje ograniczenie aktywności społecznej dziecka oraz duże obciążenie emocjonalne. Jednocześnie wpływa na zwiększenie dojrzałości w zakresie kompetencji emocjonalno-społecznych, wzmacniając więzi między członkami rodziny i ich emocjonalne współodczuwanie. Celem przeprowadzonych badań było poznanie specyfiki funkcjonowania społeczno-emocjonalnego dzieci leczonych z powodu choroby nowotworowej.

Materiał i metody: Badaniem objęte zostały dzieci leczone w Klinice Hematologii, Onkologii i Transplantologii przy Uniwersyteckim Szpitalu Dziecięcym w Lublinie oraz ich zdrowi rówieśnicy. Przebadano 62 dzieci – 31 dzieci będących w trakcie lub po zakończeniu leczenia hematologicznego/onkologicznego oraz 31 dzieci zdrowych. Do pomiaru kompetencji emocjonalno-społecznych dzieci zastosowano wybrane testy ze Skal Inteligencji i Rozwoju dla Dzieci (Intelligence and Development Scales – IDS) w wieku 5–10 lat: Rozpoznawanie emocji, Regulacja emocji, Rozumienie sytuacji społecznych, Strategie społeczne.

Wyniki i wnioski: Wyniki wskazują, że dzieci leczone z powodu choroby nowotworowej posiadają wyższy poziom umiejętności rozpoznawania, nazywania i różnicowania stanów emocjonalnych innych ludzi, jak również regulowania własnych emocji w porównaniu z grupą dzieci zdrowych. Ponadto nie stwierdzono różnic w zakresie umiejętności społecznych, które wyrażają się w zdolności do adekwatnego rozumienia sytuacji społecznych oraz w obszarze stosowania strategii społecznych między grupą kliniczną i kontrolną. Autorki podkreślają konieczność prowadzenia szerszych badań w obszarze funkcjonowania społeczno-emocjonalnego dzieci leczonych z powodu choroby nowotworowej.