Wstęp

Celem badań była ocena poziomu oraz wpływu zmęczenia na ogólne natężenie stresu wśród pracowników szpitalnych oddziałów ratunkowych

Materiał i metody

Badaniem objęto grupę 119 osób zatrudnionych na trzech szpitalnych oddziałach ratunkowych na terenie województwa podkarpackiego – 67 pielęgniarek, 38 ratowników medycznych oraz 14 lekarzy. Wykorzystano standaryzowane skale badawcze FAS (fatigue assessment scale) oraz PSS-10 (perceived stress scale) i autorski kwestionariusz subiektywnej oceny jakości wykonywanych świadczeń medycznych. W pracy wykorzystano metodę sondażu diagnostycznego i szacowania oraz techniki ankietowania.

Wyniki

Wykazano zależność między poziomem odczuwanego stresu a zmęczeniem. Potwierdzono dodatnią korelację dotyczącą zmęczenia a płcią i wykonywanym zawodem. W ocenie subiektywnej jakość wykonywanych świadczeń w zakresie komunikacji z pacjentem, świadczeń medycznych i zadowolenia z pracy oceniono na wysokim poziomie.

Wnioski

Wybrane zmienne, takie jak wiek oraz praca w systemie zmianowym nie miały wpływu na poziom zmęczenia, które w badanej grupie było na poziomie przeciętnym. Staż pracy determinował poziom zmęczenia: im dłuższy staż pracy, tym wyższy poziom zmęczenia. Ogólny poziom stresu był na poziomie przeciętnym, najwyższy prezentowały kobiety (grupa pielęgniarek), niższy ratownicy medyczni a najniższy lekarze. Badani wysoko oceniający podejmowane świadczenia i zadowolenie z wykonywanej pracy prezentowali niższy poziom stresu i zmęczenia.