Cel pracy : Poznanie zmian zdolności poznawczych dwojga studentów leczonych przeciwnowotworowo, którzy skarżyli się ww. zmiany po zakończeniu leczenia raka.
Materiał i metody : Kobieta leczona z powodu raka jajnika wyraziła zgodę tylko na uczestniczenie w psychologicznym treningu funkcji poznawczych; mężczyzna leczony z powodu raka jądra poddał się psychologicznemu treningowi poprawy procesów poznawczych oraz farmakoterapii lekami prokognitywnymi z grupy nootropowych. Oboje ukończyli 21 lat i przeszli zakończone sukcesem standardowe leczenie onkologiczne. Pomoc psychologiczna i farmakologiczna trwały rok. Zgodnie z rekomendacjami International Cognition and Cancer Task Force zastosowano baterie testów do pomiaru funkcji poznawczych, wchodzących w skład WAIS-R.
Wyniki : Pomoc psychologiczna umożliwiła badanym uzyskanie wystarczająco dobrego poziomu większości sprawności poznawczych. Niemniej jednak oboje po roku ciągle uskarżali się na niesatysfakcjonujący poziom uwagi, koncentracji i energii potrzebnej do rozwiązywania zadań poznawczych. Kobieta, która nie korzystała z leków prokognitywnych, uskarżała się dodatkowo na trudności z planowaniem, antycypacją celów i działań oraz organizacją działań umysłowych.
Wnioski : Otrzymane wyniki badań klinicznych ujawniają nowy obszar badań psychoonkologicznych i możliwości pomagania pacjentom uskarżającym się na specyficzne dysfunkcje poznawcze po zakończeniu leczenia przeciwnowotworowego.