eISSN: 1689-1716
ISSN: 0324-8267
Archiwum Medycyny Sądowej i Kryminologii/Archives of Forensic Medicine and Criminology
Bieżący numer Archiwum Artykuły zaakceptowane O czasopiśmie Suplementy Bazy indeksacyjne Prenumerata Kontakt Zasady publikacji prac
SCImago Journal & Country Rank
1/2014
vol. 64
 
Poleć ten artykuł:
Udostępnij:
więcej
 
 
streszczenie artykułu:
Artykuł oryginalny

Problem odpowiedzialności dyspozytorów medycznych funkcjonujących w systemie ratownictwa medycznego

Czesław Chowaniec, Małgorzata Łada, Katarzyna Wajda-Drzewiecka, Rafał Skowronek, Artur Drzewiecki

Arch Med Sąd Kryminol 2014; 64 (1): 34–43
Data publikacji online: 2014/08/26
Pełna treść artykułu
Pobierz cytowanie
ENW
EndNote
BIB
JabRef, Mendeley
RIS
Papers, Reference Manager, RefWorks, Zotero
AMA
APA
Chicago
Harvard
MLA
Vancouver
 
Cel pracy: Opisywane ostatnio przez polskie media zgony związane z nieprawidłowym funkcjonowaniem systemu ratownictwa medycznego zwróciły szczególną uwagę społeczeństwa na działania dyspozytorów medycznych. Ustawa o Państwowym Ratownictwie Medycznym nakłada na dyspozytorów obowiązki związane z przyjęciem wezwania oraz dysponowania odpowiednimi zespołami ratownictwa medycznego. W niniejszej pracy dokonano analizy wybranych opinii sądowo-lekarskich wydanych w Katedrze i Zakładzie Medycyny Sądowej i Toksykologii Śląskiego Uniwersytetu Medycznego w Katowicach pod kątem błędów medycznych popełnianych przez dyspozytorów systemu ratownictwa medycznego.

Materiał i metody: Analizie poddano 12 zespołowych opinii wydanych w latach 2007–2012.

Wyniki: Stwierdzone błędy w pracy dyspozytorów dotyczyły opóźnienia w udzieleniu właściwej pomocy z powodu nieumiejętności prowadzenia rozmowy, skłonności do bagatelizowania objawów u pacjentów czy też przekraczania własnych kompetencji.

Wnioski: Problem może rozwiązać dofinansowanie systemu ratownictwa, dopracowanie algorytmów postępowania oraz właściwa edukacja personelu i społeczeństwa.

Aim of the study: Deaths due to inappropriate functioning of the emergency medical services system, as recently described by Polish mass media, has drawn the attention of society to the activities of medical dispatchers. Legal regulations impose obligations on those persons associated with receiving phone calls and dispensing appropriate emergency medical teams. In this paper an analysis of chosen medicolegal opinions from the practice of the Department of Forensic Medicine and Forensic Toxicology, Medical University of Silesia in Katowice, towards malpractices committed by dispatchers of EMS, was performed.

Material and methods: The authors analysed 12 of medicolegal opinions, issued from 2007 to 2012 by a team of experts.

Results: The errors noted in the work of dispatchers consisted of delays in giving appropriate assistance due to the inability to properly converse, a propensity to downplay patients’ symptoms, and dispatchers crossing their own competences.

Conclusions: The problem may be resolved by the subsidy of EMS, fine-tuning the algorithms for conduct, and proper education of both staff and public.
słowa kluczowe:

dyspozytor medyczny, system ratownictwa medycznego, błąd medyczny

referencje:

Olejniczak D, Dąbrowska P. Charakterystyka zagrożeń zdrowia na stanowisku dyspozytora medycznego. Na Ratunek 2012; 3: 10-7.

Ustawa z dnia 8 września 2006 r. o Państwowym Ratownictwie Medycznym. Tekst jednolity, Dz. U. z 2013 r., poz. 757.

Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 7 maja 2007 r. w sprawie ramowych procedur przyjmowania wezwań przez dyspozytora medycznego i dysponowania zespołami ratownictwa medycznego. Dz. U. z 2007 r. Nr 90 poz. 605.

Bång A, Ortgren PO, Herlitz J, Währborg P. Dispatcher-assisted telephone CPR: a qualitative study exploring how dispatchers perceive their experiences. Resuscitation 2002; 53: 135-51.

Caceres JA, Adil MM, Jadhav V, Chaudhry SA, Pawar S, Rodriguez GJ, Suri MF, Qureshi AI. Diagnosis of stroke by emergency medical dispatchers and its impact on the prehospital care of patients. J Stroke Cerebrovasc Dis 2013; 22: e610-4.

Clegg GR, Lyon RM, James S, Branigan HP, Bard EG, Egan GJ. Dispatch-assisted CPR. Where are the hold-ups during calls to emergency dispatchers? A preliminary analysis of caller-dispatcher interactions during out-of-hospital cardiac arrest using a novel call transcription technique. Resuscitation 2014; 85: 49-52.

Kodeks karny. Dz. U. z 1997 Nr 88 poz. 553 ze zm.

Marek Z. Błąd medyczny. Krakowskie Wydawnictwo Medyczne, Kraków 2007.

Nesterowicz M. Prawo medyczne. Wyd. Dom Organizatora, Toruń 2010.

Drzewiecki A. Błędy pozwanych jednostek w sprawach o zakażenia szpitalne. Wyd. Libra PL, Rzeszów 2012.

Selbst SM, Friedman MJ, Singh SB. Epidemiology and etiology of malpractice lawsuits involving children in US emergency departments and urgent care centers. Pediatr Emerg Care 2005; 21: 165-9.

Brown TW, McCarthy ML, Kelen GD, Levy F. An epidemiologic study of closed emergency department malpractice claims in a national database of physician malpractice insurers. Acad Emerg Med 2010; 17: 553-60.

Isaacs D, Fitzgerald D. Seven alternatives to evidence based medicine. BMJ 1999; 319: 1618.

Roy AD, Chen L, Santucci K. What do pediatric residents know about malpractice? Pediatr Emerg Care 2011; 27: 586-90.

Hudson MJ, Moore GP. Defenses to malpractice: what every emergency physician should know. J Emerg Med 2011; 41: 598-606.
POLECAMY
© 2019 Termedia Sp. z o.o. All rights reserved.
Developed by Bentus.
PayU - płatności internetowe