Wstęp: Podjęcie leczenia hemodializą trwale oddziaływuje na wiele aspektów życia chorych, z tego powodu postanowiliśmy podjąć się oceny zmian nastroju tej grupy chorych.
Materiał i metody: Przez 3 lata, co kwartał ocenialiśmy jakość życia oraz nasilenie zaburzeń depresyjno-lękowych u 418 pacjentów HD z 6 dolnośląskich stacji dializ. Grupę kontrolną stanowiło 63 członków rodzin pacjentów. W tym celu stworzyliśmy wstępną wersję formularza badawczego, który analizował m.in. QOL, zaburzenia depresyjno-lękowe i cechy osobowościowe respondentów. Po przeprowadzeniu badań, opierając się na ich wynikach i metodach analizy statystycznej, opracowaliśmy poprawioną, znacznie zmodyfikowaną wersję narzędzia.
Wyniki i wnioski: Przebadaną grupę chorych HD cechuje wysoki odsetek zaburzeń depresyjno-lękowych. Zaburzenia te korelują ujemnie z poziomem wsparcia społecznego (szczególnie wsparcia wartościującego). Typ osobowości nastawiony na podejmowanie wyzwań i walkę z przeciwnościami losu koreluje ujemnie z obecnością zaburzeń depresyjno-lękowych u chorych HD. Osoby, które na trudne sytuacje życiowe reagują ucieczką w emocje i wycofaniem się w sferę marzeń, częściej prezentowały objawy depresji i lęku. Jakość życia i nasilenie depresji, ale nie zaburzenia lękowe, należą do istotnych czynników modyfikujących ryzyko zgonu chorych HD.