W przypadku pacjenta chorującego na szeroko pojęte zakażenie dróg oddechowych kluczowa jest decyzja, czy podjąć jedynie leczenie objawowe czy włączyć antybiotyk. W przypadku antybiotykoterapii nie mniej ważny jest właściwy dobór leku. Drogowskazem powinny być Rekomendacje postępowania w pozaszpitalnych zakażeniach układu oddechowego 2016 utworzone w ramach Narodowego Programu Ochrony Antybiotyków. W niniejszym artykule skupiono się na wybranych zagadnieniach w nich poruszanych.

Zgodnie z Rekomendacjami 2016 w większości zakażeń dróg oddechowych antybiotykiem pierwszego rzutu pozostaje amoksycylina. Wobec narastającej częstości występowania w Polsce szczepów pneumokoków o zmniejszonej wrażliwości na penicylinę szalenie ważne jest, aby jej dawka była odpowiednio wysoka, tj. 90 mg/kg m.c./dobę u dzieci i 3–4 g/dobę u dorosłych. Dopiero w przypadku ogólnie pojętej nieskuteczności takiego leczenia pacjent może otrzymać amoksycylinę z kwasem klawulanowym, także w odpowiednio wysokiej dawce. Jako lek pierwszego rzutu może zaś być ona zalecana w leczeniu zaostrzenia przewlekłej obturacyjnej choroby płuc.

Często stosowanym w naszym kraju antybiotykiem jest azytromycyna. Rekomendacje 2016 zalecają ją głównie w leczeniu pozaszpitalnego zapalenia płuc o etiologii atypowej lub skorygowanej antybiotykoterapii anginy paciorkowcowej. Również podczas tego typu leczenia, szczególnie w przypadku anginy, trzeba zadbać o wysoką dawkę leku, tj. 60 mg/kg m.c. (3 g u dorosłych) na kurację.