Wstęp: Trudna sytuacja skłania pacjentów onkologicznych do wyboru różnych strategii radzenia sobie i powoduje, że potrzebują oni szczególnego wsparcia. Sieć wsparcia to także grono profesjonalistów, którzy towarzyszą chorym w procesie terapeutycznym.

Cel pracy: Ocena wsparcia otrzymywanego od zespołu pielęgniarskiego w opinii pacjentów z chorobą nowotworową oraz przystosowania tych pacjentów do choroby poprzez wybór strategii radzenia sobie.

Materiał i metody: Badaniami objęto 53 osoby obojga płci z rozpoznaniem choroby nowotworowej w przedziale wiekowym od 18. do 35. roku życia. W badaniu zastosowano kwestionariusze ankiet: skalę Mini-MAC, polską wersję Berlińskiej Skali Wsparcia Społecznego (Berlin Social Support Scale – BSSS) oraz kwestionariusz demograficzno-epidemiologiczny.

Wyniki i wnioski: W całej grupie badanych najczęściej wybierana była strategia ducha walki (M = 23,2) i styl konstruktywny radzenia sobie (M = 44,6). Wśród kobiet średnie wartości odnoszące się do spostrzeganego dostępnego wsparcia i aktualnie otrzymywanego wsparcia były nieco mniejsze, a w przypadku podskal zapotrzebowanie na wsparcie i poszukiwanie wsparcia były wyższe niż u mężczyzn. Wykazano statystycznie istotne różnice w strategii pozytywnego przewartościowania (p = 0,0435) w odniesieniu do starszej podgrupy wiekowej. U pacjentów z chorobą trwającą ponad rok najwięcej związków z czasem trwania choroby miały pary podskal z BSSS oraz strategie stylu konstruktywnego skali Mini-MAC. Wsparcie udzielane przez zespół pielęgniarski można uznać za jeden z istotnych czynników determinujących wybór strategii radzenia sobie pacjentów z chorobą nowotworową.