Funkcjonalny rezonans magnetyczny (functional magnetic resonance imaging – fMRI) jest techniką pomiaru aktywności mózgu, która bazuje na pomiarze sygnału generowanego przez różnicę krwi utlenowanej (oksyhemoglobina) i pozbawionej tlenu (deoksyhemoglobina). Wraz z rozwojem fMRI nastąpił wyraźny wzrost zainteresowania wyspecjalizowaną metodą bezzadaniowego obrazowania MRI (resting state functional magnetic resonance imaging – rsfMRI). Metoda rsfMRI jest jedną z nielicznych metod poszerzających diagnostykę ludzkiego mózgu, pozwalającą na bezzadaniowe wizualizowanie połączeń sieci neuronowych leżących u podstaw deficytów behawioralnych przejawiających się w schizofrenii. Schizofrenia to poważne zaburzenie psychiczne charakteryzujące się epizodami chorobowymi z objawami pozytywnymi, takimi jak urojenia i halucynacje, objawami negatywnymi, takimi jak apatia czy brak popędu, oraz zaburzeniami poznawczymi mającymi olbrzymi wpływ na globalne funkcjonowanie osoby chorej. W ostatnich latach nastąpił znaczący wzrost liczby badań dotyczących zastosowania zarówno fMRI, jak i rsfMRI w badaniach neurobiologicznych. Artykuł podsumowuje cechy metodologii fMRI i rsfMRI, podkreśla ich zastosowanie w badaniach neurobehawioralnych, skupiając się na schizofrenii. Po ponad 100 latach badań nie ma powszechnie przyjętej teorii neuropatologii schizofrenii, która wciąż pozostaje chorobą nieznaną. Jest osłabiającym i często wyniszczającym zaburzeniem mózgu, charakteryzującym się niejednorodną prezentacją dysfunkcji psychologicznych i behawioralnych. Przesiewowe badania funkcji kognitywnych w schizofrenii mogą pomóc w ocenie funkcjonowania ośrodkowego układu nerwowego i umożliwić obserwację zmian spowodowanych przez chorobę oraz wpływ leczenia na jej przebieg.