Wstęp. Trądzik pospolity (acne vulgaris) jest przewlekłym schorzeniem związanym z nadczynnością gruczołów łojowych i dotyczy osób
między 12. a 40. rokiem życia.

<Cel pracy. Celem pracy była samoocena wiedzy pacjentów na temat trądziku.

Materiał i metody. Badaniem objęto 204 osoby ze zdiagnozowanym trądzikiem, pacjentów Poradni Dermatologicznej w Białymstoku.
W ocenie wiedzy wykorzystano autorski kwestionariusz ankietowy, a w ocenie stanu klinicznego — Acne Global Severity Scale.

Wyniki. Trądzik najczęściej występował na twarzy (97,5%). Nasilenie zmian chorobowych było z reguły oceniane przez samych badanych
jako średnie (43,1%) bądź małe (47,1%). Ocena nasilenia zmian klinicznych według Acne Global Severity Scale wykazała nieznaczną przewagę
osób z drugim stopniem nasilenia zmian — 34,8%. Nie stwierdzono jednak związku istotnie statystycznego między nasileniem zmian
trądzikowych a wiekiem i płcią. Generalnie 71,1% chorych było zdania, że ich wiedza jest niepełna, a tylko 10,3% badanych przyznawało się
do zupełnego braku wiedzy. Jednak po analizie zależności poziomu wiedzy od stopnia nasilenia zmian okazało się, że swoją wiedzę jako
niepełną oceniało 68% z pierwszym stopniem nasilenia zmian, 76% z drugim stopniem i 69% ze stopniem trzecim. Rozwój choroby respondenci
najczęściej wiązali z okresem dojrzewania (86,3%), posiadaniem tłustej cery (43,6%), uwarunkowaniami genetycznymi (36,3%) lub
stresem (35,3%). Większość osób (82,8%) uważała, że podstawowym sposobem łagodzenia zmian trądzikowych jest stosowanie leków i/lub
kosmetyków. Za najbardziej popularny sposób „maskowania” zmian trądzikowych ankietowani uznawali makijaż (64,7%). Najczęściej rozmawiali
na temat problemów spowodowanych występowaniem trądziku z kolegami/koleżankami (51%), rodzicami (47,5%) lub lekarzem
(31,9%). Ponad połowa ankietowanych (54,4%) pozyskiwała informacje o trądziku z mediów, 45,1% badanych od lekarza, a co trzecia
osoba (35,8%) od koleżanek i kolegów.

Wnioski. Wiedza pacjentów na temat trądziku była niepełna i nie zależała od intensywności zmian skórnych. Większość chorych pozyskiwała
wiadomości o trądziku z mediów. Wskazane jest prowadzenie edukacji młodzieży z trądzikiem w zakresie postępowania terapeutycznego
i pielęgnacyjnego.

Problemy Pielęgniarstwa 2011; 19 (3): 288–295