Pielęgniarstwo Chirurgiczne i Angiologiczne

Streszczenie

2/2019 vol. 13
Artykuł przeglądowy

Skuteczność rehabilitacji kardiologicznej po zabiegu przezskórnej angioplastyki tętnic wieńcowych

  1. Szpital Specjalistyczny im. Stefana Żeromskiego w Krakowie
  2. Akademia Wychowania Fizycznego im. Bronisława Czecha w Krakowie
  3. Zakład Chirurgii Doświadczalnej i Klinicznej, Wydział Nauk o Zdrowiu, Collegium Medicum Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie
  4. Oddział Chorób Wewnętrznych i Angiologii, Szpital Zakonu Bonifratrów św. Jana Grandego w Krakowie
  5. Zakład Kinezyterapii, Katedra Fizjoterapii, Wydział Rehabilitacji Ruchowej, Akademia Wychowania Fizycznego w Krakowie
Pielęgniarstwo Chirurgiczne i Angiologiczne 2019; 2: 53–57
Data publikacji online: 2019/08/26
Pełna treść artykułu
Rehabilitacja jest wielokierunkowym, kompleksowym procesem mającym na celu ułatwienie zdrowienia oraz poprawę sprawności fizycznej i psychicznej. Postępy ostatnich lat związane z rozwojem kardiologii inwazyjnej i kardiochirurgii przyczyniły się do pozornego zdrowienia pacjentów kardiologicznych, ponieważ żadne interwencje naczyniowe nie są w stanie uchronić przed postępującą chorobą, jaką jest miażdżyca. W przypadku osób z chorobami układu sercowo-naczyniowego mówi się raczej o kompleksowej rehabilitacji kardiologicznej, której celem jest zatrzymanie postępu choroby i zapobieganie jej tragicznym skutkom. Rehabilitacja kardiologiczna wraz z prewencją wtórną są integralnymi strategiami postępowania po zabiegu przezskórnej angioplastyki tętnic wieńcowych i opierają się na działaniach zmierzających do zmniejszenia przyszłej chorobowości oraz śmiertelności, a także dalszej poprawy w zakresie objawów. Kluczową rolę odgrywa modyfikacja czynników ryzyka miażdżycy oraz wprowadzenie trwałych zmian stylu życia – ze szczególnym uwzględnieniem zwiększenia aktywności fizycznej.
Udostępnij
without publication fees