Cel: W pracy opisano przypadek pacjenta, który dokonał czynu karalnego. Został osądzony przez media, a w szczególności przez osoby aktywne w Internecie. Nie brano pod uwagę choroby psychicznej podejrzanego – taka możliwość była traktowana jako sposób wykpienia się od odpowiedzialności. W artykule chciano wykazać stygmatyzację osób chorych psychicznie, która wynika przede wszystkim z niewiedzy społeczeństwa.

Opis przypadku: Z akt sprawy wynikało, że podejrzanym jest 32-letni mężczyzna, z wykształceniem wyższym, który podczas pobytu u rodziny w Kanadzie miał „załamanie nerwowe”, wrócił do kraju i trafił do szpitala psychiatrycznego. Po tygodniu opuścił szpital, po 8 miesiącach wystąpił u niego nawrót choroby. Został ponownie przymusowo skierowany na leczenie. Z dokumentacji medycznej wynikało, że podejrzany cierpi na ostre wielopostaciowe zaburzenia psychotyczne z objawami schizofrenii. W trakcie pobytu w szpitalach wypowiadał urojenia oddziaływania, prześladowcze, odnoszące i wielkościowe. W trakcie hospitalizacji był agresywny w stosunku do otoczenia, halucynował słuchowo. Po około dwóch miesiącach od opuszczenia szpitala badany odstawił leki. W wyniku nawrotu choroby, poruszając się samochodem z nadmierną prędkością ulicami Sopotu, umyślnie spowodował katastrofę w ruchu lądowym zagrażającą życiu lub zdrowiu wielu osób.

Komentarz: Na podstawie danych z akt sprawy, dostępnej dokumentacji medycznej oraz przeprowadzonego badania sądowo-psychiatrycznego biegli stwierdzili, że podejrzany jest chory psychicznie – cierpi na schizofrenię paranoidalną. Nie jest natomiast upośledzony umysłowo, a w chwili popełnienia zarzucanego mu czynu miał zniesioną całkowicie zdolność do rozpoznania jego znaczenia i pokierowania swoim postępowaniem.