Przewlekła obturacyjna choroba płuc (POChP) charakteryzuje się postępującym ograniczeniem przepływu powietrza przez drogi oddechowe, co prowadzi do stopniowego ograniczenia tolerancji wysiłku. Leki rozszerzające oskrzela stanowią podstawową terapię POChP. W przewlekłym leczeniu stabilnej POChP zgodnie z aktualnymi wytycznymi zaleca się przede wszystkim długo działające leki antymuskarynowe (long-acting muscarinic antagonists – LAMA) oraz długo działające beta-mimetyki (long-acting beta-agonist – LABA). Jak wskazują badania, długo działające leki rozszerzające oskrzela (LABA, LAMA) istotnie poprawiają parametry czynnościowe, ogólny stan kliniczny chorego, zmniejszają duszność oraz ryzyko zaostrzeń. W ostatnich latach opublikowano szereg prac odnoszących się do skuteczności stosowania leków długo działających (LABA lub LAMA) w monoterapii, a ostatnio także w terapii łączonej (LABA/LAMA). Terapia łączona LABA i LAMA w większym stopniu wpływa na ograniczenie częstości zaostrzeń niż zastosowanie pojedynczego leku lub terapia łączona LABA i glikokortykosteroidami (LABA/GKS). Łączne stosowanie leków rozszerzających oskrzela wraz z GKS wziewnym (terapia trójlekowa LAMA/LABA/GKS) jest wskazane u chorych z nasiloną dusznością i zaostrzeniami – dwa i więcej w ciągu ostatniego roku.