Początek kształtowania się więzi emocjonalnej między matką a dzieckiem sięga okresu prenatalnego. Poród jest kolejnym, naturalnym etapem rozwoju owej więzi, w którym czynny udział bierze położna. Więź między matką a dzieckiem podczas porodu kształtuje się na podstawie zaspokajania potrzeb dziecka, którymi są: ssanie piersi, zapewnienie odpowiedniej temperatury oraz ochrona przed bodźcami takimi jak: ostre światło, hałas i gwałtowny dotyk. Sytuacją, która pozwala matce i dziecku na interakcję, a której skutkiem będzie zaspokojenie potrzeb noworodka, jest bezpośredni poporodowy kontakt „skóra do skóry” trwający nie mniej niż dwie godziny. Determinantami kształtowania się więzi emocjonalnej podczas porodu są: obecność osoby towarzyszącej, traumatyzacja porodu oraz przebieg poporodowego kontaktu matki i dziecka. Położna, poprzez wykonywanie swych obowiązków zawodowych wytyczonych w Rozporządzeniu Ministra Zdrowia z dnia 20 września 2012 roku w sprawie standardów postępowania oraz procedur medycznych przy udzielaniu świadczeń zdrowotnych z zakresu opieki okołoporodowej sprawowanej nad kobietą w okresie fizjologicznej ciąży, fizjologicznego porodu, połogu oraz opieki nad noworodkiem, wpływa na rozwój więzi emocjonalnej między matką a dzieckiem podczas porodu.

Problemy Pielęgniarstwa 2015; 23 (1): 99–103