W pracy przedstawiono kluczową rolę, jaką odegrała dokumentacja stomatologiczna w procesie ustalania tożsamości zwłok NN dwóch mężczyzn na podstawie badania cech uzębienia. Sprawne działania Prokuratury Rejonowej, która w obydwu przypadkach dostarczyła zażyciową dokumentację stomatologiczną osoby zaginionej typowanej jako ofiara, umożliwiły przeprowadzenie porównawczego badania odontologicznego, co ostatecznie doprowadziło do zidentyfikowania obydwóch mężczyzn. W pierwszym z prezentowanych przypadków badania stomatologiczne odebrały palmę pierwszeństwa genetycznym i przyczyniły się do szybkiego zakończenia procedur identyfikacyjnych, w drugim zaś w sposób równorzędny z genetycznymi potwierdziły tożsamość ofiary. Dodatkowo w pracy omówiono podstawowe zasady prawidłowego prowadzenia i przechowywania dokumentacji medycznej.