Wstęp. Rozpowszechnienie chorób układu krążenia uzależnionych w znacznej mierze od stylu życia świadczy o niewystarczającej wiedzy
i niskiej świadomości zdrowotnej społeczeństwa oraz o potrzebie prowadzenia edukacji w tym zakresie dzieci, młodzieży i osób dorosłych.
Edukacja zdrowotna powinna wskazać młodym ludziom możliwości dokonywania prozdrowotnych wyborów i dzięki temu wpływać
na poprawę stanu zdrowia społeczeństwa.
Cel. Celem pracy było poznanie wiedzy uczniów klas II szkół ponadgimnazjalnych powiatu nowotarskiego na temat chorób układu krążenia
i ich profilaktyki.
Materiał i metody. Badaniami ankietowymi, przeprowadzonymi od listopada 2007 do czerwca 2008 roku, objęto 859 uczniów w wieku
16–19 lat. Narzędziem badawczym był autorski anonimowy kwestionariusz ankiety. Za odpowiedzi na poszczególne pytania przydzielono
punkty zgodnie z ustalonym kluczem. Maksymalnie respondent mógł uzyskać 54 punkty. W opracowaniu statystycznym zastosowano
metody analizy log-liniowej oraz analizy regresji wielokrotnej, przyjmując za poziom istotności statystycznej wartość p < 0,05.
Wyniki. Większość młodzieży klas II powiatu nowotarskiego posiadała mierną (70%) lub niedostateczną (8%) wiedzę na temat chorób
cywilizacyjnych i ich profilaktyki. Jednocześnie 41,3% badanych pozytywnie oceniła poziom własnej wiedzy, a 29% respondentów oceniła
swoją wiedzę jako niepełną i wymagającą dalszego kształcenia w tym zakresie.
Wnioski. Czynnikami warunkującymi wyższy poziom wiedzy badanych uczniów na temat wybranych zagadnień zdrowotnych były: uczęszczanie
do liceum, płeć żeńska oraz występowanie obciążeń zdrowotnych zwłaszcza w pokoleniu dziadków. Miejsce zamieszkania (miasto/
wieś) nie miało związku z poziomem wiedzy zdrowotnej uczniów.
Problemy Pielęgniarstwa 2013; 21 (1): 88–97