Wstęp. W piśmiennictwie istnieje niewiele doniesień na temat wiedzy pielęgniarek/położnych na temat chorób skóry.

Cel pracy. Celem pracy była samoocena wiedzy pielęgniarek i położnych na temat chorób skóry i ich oczekiwań w zakresie pogłębiania
wiedzy w tym zakresie.

Materiał i metody. Badaniem objęto 1713 pielęgniarek i położnych i prowadzono je na podstawie anonimowego kwestionariusza
ankietowego.

Wyniki. Najwięcej badanych było w wieku 31–40 lat (49,7%) i 41–50 lat (33,7%). Były to w większości absolwentki liceum medycznego
(46,5%), ze stażem pracy 21–30 lat (29%). Prawie co 5. ankietowana osoba posiadała specjalizację, najczęściej z pielęgniarstwa
zachowawczego (5,1%) i chirurgicznego (3,2%). Wśród ankietowanych dominowały pielęgniarki odcinkowe — 67,3% oraz
zabiegowe — 13,8%. Badane osoby miały najczęściej kontakt z chorymi z problemami skórnymi kilka razy w miesiącu (29,6%). Swoją
wiedzę na temat chorób skóry uznały w większości za dobrą (57,7%). Ponad połowa (50,4%) badanych twierdziła, że miała możliwość
poszerzenia jej, głównie z pomocą literatury medycznej oraz wykładów i zajęć w szkole. Chęć poszerzenia swojej wiedzy
w powyższym zakresie deklarowało 81,9% osób, w tym 97% pielęgniarek dermatologicznych, 80,9% pielęgniarek pracujących na
innych oddziałach oraz 83,9% położnych. Preferowaną formą byłyby najczęściej szkolenia (51,3%) i kursy (15,9%). Aż 34,4% badanych
nie było w stanie zaproponować tematyki poszerzającej ich wiedzę z zakresu dermatologii, a te, które ją wymieniały, sugerowały
zagadnienia związane z: chorobami zakaźnymi skóry (17,1%), profilaktyką dermatoz, pielęgnacją skóry zdrowej i zmienionej
chorobowo (16,9%) oraz profilaktyką grzybic (6,4%). W opinii 70,3% badanych poszerzenie wiedzy przyczyniłoby się do poprawy
opieki nad chorymi.

Wnioski. Pielęgniarki pracujące na oddziałach dermatologicznych najczęściej oceniały swoją wiedzę na temat schorzeń skóry jako dobrą,
zaś pozostałe jako słabą. Większość badanych deklarowała chęć poszerzenia swojej wiedzy w zakresie chorób skóry, zwłaszcza w poprawie
opieki nad pacjentem, chorób zakaźnych skóry, profilaktyki dermatoz oraz pielęgnacji skóry zmienionej chorobowo. Najczęściej potrzebę
ustawicznego szkolenia zgłaszały pielęgniarki dermatologiczne. Preferowanymi sposobami były szkolenia, kursy oraz wykłady.
W opinii większości respondentek poszerzenie wiedzy w zakresie chorób skóry skutkowałoby poprawą opieki w stosunku do pacjentów
z tymi schorzeniami. Na podstawie przeprowadzonych badań uznano, że konieczne jest dążenie do wdrożenia w programach kształcenia
pielęgniarek i położnych zagadnień z zakresu dermatologii oraz wprowadzenie systematycznych szkoleń dla pielęgniarek i położnych
w zakresie dermatologii.

Problemy Pielęgniarstwa 2011; 19 (3): 315–321