Wstęp: Zakres problemów, z którymi mierzą się osoby cierpiące na chorobę Alzheimera, jest ogromny. Charakterystyczne są ogólne zaburzenia homeostazy, neurodegradacja, zaburzenia procesów poznawczych. Pojawiają się zaburzenia mowy i problemy emocjonalne. Choroba trwa zazwyczaj kilkanaście lat. W tym czasie chory najczęściej pozostaje pod opieką kogoś z rodziny. Sprawowanie opieki nad chorymi na alzheimera wiąże się z wieloma wyrzeczeniami, zmianą sytuacji życiowej, co może nieść za sobą konflikty i obciążenia. Niezbędna jest zróżnicowana pomoc nie tylko dla chorych, lecz także dla ich opiekunów.

Cel pracy: Ocena wsparcia (rodzaju, ważności i obszarów deficytowych) oraz zbadanie jego związku z jakością życia opiekunów osób chorych na alzheimera.

Materiał i metody: Przebadano 42 opiekunów. Badania prowadzono w czterech domach dziennej pomocy środowiskowej znajdujących się na terenie Lublina. Zastosowano dwie metody badawcze: polską adaptację Berlińskich Skal Wsparcia Społecznego oraz autorski kwestionariusz pozwalający na uzyskanie odpowiedzi na pytania dotyczące osób sprawujących opiekę nad chorymi.

Wyniki i wnioski: Dla opiekunów osób chorych na alzheimera bardzo ważne jest otrzymywanie wsparcia od rodziny. Większość osób sprawujących opiekę nad tymi chorymi ocenia, że wsparcie, jakie otrzymują od rodziny, przyjaciół, instytucji i Kościoła, jest niewystarczające. Największy deficyt opiekunowie odczuwają w obszarze wsparcia psychologicznego. Niski poziom wsparcia wiąże się z niższą jakością życia opiekunów osób chorych na alzheimera.