Wstęp: Rak płuca stanowi najczęstszą przyczynę zgonów z powodu nowotworów złośliwych u mężczyzn i zajmuje trzecie miejsce pod tym względem u kobiet. Osiągnięcie wyleczenia w jego przypadku jest często niemożliwe, dlatego bardzo istotna staje się poprawa jakości życia pacjentów. Zagadnieniem jakości życia pacjentów z chorobą nowotworową zajmuje się wiele ośrodków badawczych. Spowodowane jest to tym, że leczenie tych schorzeń wiąże się z dużym zmęczeniem, a co za tym idzie – znacznym spadkiem jakości życia chorych. Celem pracy było określenie wpływu zmęczenia na jakość życia chorych z drobnokomórkowym nowotworem płuc w zależności od cyklu chemioterapii.

Materiał i metody: Badania przeprowadzono wśród pacjentów z rozpoznaniem drobnokomórkowego raka płuca poddanych chemioterapii na Oddziale Onkologii Krakowskiego Szpitala Specjalistycznego im. Jana Pawła II. Do badania zakwalifikowano grupę 80 pacjentów w trakcie leczenia chemioterapeutycznego (cykl I i IV). Do oceny jakości życia zastosowano standaryzowane kwestionariusze: EORTC-QLQ-C30 (wersja 3.0) dla pacjentów leczonych z powodu raka. Do samooceny zmęczenia wykorzystano kwestionariusz BFI (Brief Fatigue Inventory).

Wyniki i wnioski: Funkcjonowanie pacjentów – niezależnie od cyklu chemioterapii – w zakresie fizycznym, emocjonalnym, poznawczym oraz w rolach społecznych i w pracy było obniżone średnio o ok. 40–50%. W skalach objawowych najwyższe wartości pacjenci uzyskali w zakresie zmęczenia, bezsenności oraz problemów finansowych. Wykazano istotną różnicę statystyczną pomiędzy grupami w ocenie zmęczenia. Stwierdzono ujemną korelację pomiędzy nasileniem występowania zmęczenia a jakością życia pacjentów.