Wstąpienie Polski do Unii Europejskiej spowodowało otwarcie granic, nasiliło migrację ludności z wielu krajów odmiennych kulturowo,
doprowadziło do wzrostu liczby imigrantów i uchodźców asymilujących się w Polsce oraz do korzystania ze świadczeń zdrowotnych.
Powyższa sytuacja wymaga od pielęgniarek już nie tylko postrzegania pacjenta przez pryzmat jego potrzeb biologicznych, psychicznych,
społecznych i problemów zdrowotnych, ale także pod kątem potrzeb duchowych — wyznawanej religii czy wierzeń oraz pochodzenia
społeczno-kulturowego. W tym kontekście wiedza na temat różnic kulturowych odbiorców usług zdrowotnych oraz kształtowanie wśród
pielęgniarek i innych pracowników ochrony zdrowia wrażliwości międzykulturowej jest niezbędne.

Celem pracy była próba przybliżenia pielęgniarkom znaczenia wrażliwości międzykulturowej w opiece nad pacjentami.

W pracy wykorzystano metodę analizy piśmiennictwa i modelu wrażliwości międzykulturowej Miltona Bennetta.

Nauka wrażliwości międzykulturowej powinna obejmować pielęgniarki, osoby tworzące i realizujące programy z zakresu edukacji międzykulturowej
oraz osoby obcujące z odmiennością kulturową w takich grupach zawodowych, jak położne, ratownicy medyczni, lekarze. Do interpretacji zachowań
i postaw pracowników ochrony zdrowia oraz pacjentów przydatny może się stać model wrażliwości międzykulturowej Miltona Bennetta.

Postawa wrażliwości międzykulturowej powinna być jednym z elementów kompetencji zawodowych, nabywanych w procesie kształcenia
podstawowego i podyplomowego przez studentów studiów medycznych, w tym pielęgniarki, w zakresie zapewnienia profesjonalnej
opieki uwarunkowanej kulturowo. Należy tworzyć i realizować programy szkoleniowe propagujące świadomość kulturową wśród pielęgniarek,
z wykorzystaniem interaktywnych metod nauczania i znajomości zasad treningu umiejętności.

Problemy Pielęgniarstwa 2011; 19 (2): 253–258