Wstęp. Współczesna medycyna umożliwia różne metody sztucznego wywoływania porodu: preindukcję i indukcję porodu, które są uwarunkowane sytuacją położniczą oraz dojrzałością szyjki macicy. Na skuteczność preindukcji i indukcji porodu ma wpływ wiele czynników. Wybór odpowiedniej metody powinien być podyktowany dobrem matki oraz dziecka.

Cel. Celem pracy była ocena wybranych metod farmakologicznych i niefarmakologicznych preindukcji i indukcji porodu stosowanych w krakowskich szpitalach.

Materiał i metody. Badaniami objęto 271 pacjentek zgłaszających się do krakowskich szpitali w celu odbycia porodu, u których zastosowano różne metody preindukcji i indukcji porodu. W badaniach zastosowano metodę sondażu diagnostycznego, wykorzystując autorski kwestionariusz ankiety. Analizę statystyczną wykonano za pomocą programu IBMSPSS Statistics wersja 19.0.

Wyniki. Dolegliwości bólowe odczuwało 92,2% pacjentek, którym podano kroplówkę naskurczową, i 83,3% rodzących, u których zastosowano kroplówkę naskurczową wraz z cewnikiem Foleya. W pozostałych grupach odsetek wynosił poniżej 50%. Obserwowane różnice pomiędzy grupami były statystycznie istotne (p < 0,001). Badając wpływ zastosowanych metod na sposób zakończenia porodu w modelu regresji logistycznej wielowymiarowej, nie potwierdzono statystycznie istotnego znaczenia żadnej z analizowanych metod.

Wnioski. Przedstawione wyniki badań wskazują, że preindukcja i indukcja porodu z wykorzystaniem wybranych metod są skutecznymi metodami stosowanymi do wywołania porodu i w podobnym stopniu są bezpieczne dla matki i dziecka.

Problemy Pielęgniarstwa 2015; 23 (4): 496–501