Wstęp. Funkcje poznawcze są odpowiedzialne za odbieranie informacji ze świata zewnętrznego, przetwarzanie ich i posługiwania się nimi.

Cel. Celem pracy była ocena zaburzeń funkcji poznawczych u pacjentów w wieku geriatrycznym hospitalizowanych na oddziale zachowawczym.

Materiał i metody. Badaniem objęto łącznie 118 pacjentów leczonych na oddziale zachowawczym. W badaniu wykorzystano: Test Upośledzenia Funkcji Poznawczych, Skalę Aktywności Dnia Codziennego, Skalę Czynności Złożonych, Skalę Wsparcia Społecznego dla osób starszych, Geriatryczną Skalę Oceny Depresji oraz Kwestionariusz NHP oraz kwestionariusz autorski. Uzyskane dane poddano analizie statystycznej, wykorzystując pakiet statystyczny PQStat ver. 1.6.

Wyniki. Zaburzenia funkcji poznawczych stwierdzono u 69% badanych oraz wykazano istotnie statystycznie związek pomiędzy występowaniem zaburzeń funkcji poznawczych w badanej grupie a wiekiem (p = 0,0002) i trybem przyjęcia do szpitala (p = 0,0378). Płeć (p = 0,3421), poziom wykształcenia (p = 0,1783) i stan cywilny (p = 0,606) nie miały wpływu na częstość występowania zaburzeń poznawczych. Niższa sprawność funkcjonalna i depresja wiązały się z częstszym występowaniem zaburzeń funkcji poznawczych. Badania wykazały również zależność pomiędzy występowaniem zaburzeń funkcji poznawczych a wsparciem społecznym (p = 0,0261), stanem zdrowia w wymiarze energii życiowej (p = 0,0501) i ograniczeniami ruchowymi (p = 0,0027), utrudnieniami w sferze pracy zarobkowej (p = 0,0010), prac domowych (p = 0,0047), życia towarzyskiego (p = 0,0002), życia seksualnego (p = 0,0001), zainteresowań i hobby (p = 0,04415) oraz czasu wolnego (p = 0,0095).

Wnioski. U każdego hospitalizowanego pacjenta w wieku geriatrycznym powinno się przeprowadzać kompleksową ocenę geriatryczną, ze względu na stwierdzone zależności pomiędzy występowaniem zaburzeń funkcji poznawczych a sprawnością funkcjonalną, depresją, wsparciem społecznym oraz jakością życia w poszczególnych obszarach życia.