Cel

Wiele badań wskazuje na to, że zakażenie koronawirusem SARS-CoV-2, wywołujące zespół ostrej niewydolności oddechowej i chorobę COVID-19, może prowadzić do zmian w ośrodkowym układzie nerwowym (OUN). W konsekwencji u części osób zakażonych SARS-CoV-2 i chorych na COVID-19 mogą pojawić się obok innych również objawy zaburzeń neuropsychologicznych. Celem niniejszej pracy przeglądowej jest podsumowanie koncepcji i dotychczasowych badań na ten temat oraz sformułowanie wstępnych wskazań dla praktyki klinicznej.

Poglądy

Zgodnie z dotychczasową wiedzą istnieje wiele specyficznych i niespecyficznych dla COVID-19 czynników ryzyka uszkodzeń mózgu oraz w konsekwencji powstawania zaburzeń neuropsychologicznych u osób, które przeszły tę chorobę. Pierwsze prace opisujące zachowanie i zdolności poznawcze u osób po COVID-19 wskazują na istotne deficyty zarówno w niedługim czasie od wyzdrowienia, jak i w kilka miesięcy później. Trudności neuropsychologiczne mogą potencjalnie obejmować bardzo szerokie spektrum zaburzeń, jednak najczęściej opisuje się deficyty uwagi, pamięci, funkcji wykonawczych, językowe, orientacji przestrzennej. Związek pomiędzy trudnościami poznawczymi a zaburzeniami emocjonalnymi, a także głębokością objawów COVID-19 wymaga dalszych badań.

Wnioski

Jest wystarczająco dużo przesłanek opartych na ugruntowanej wiedzy naukowej z zakresu neuropsychologii oraz danych empirycznych z badań nad COVID-19, aby apelować o pilne rozpoczęcie systematycznych badań neuropsychologicznych osób po COVID-19. Konieczne jest także objęcie tych chorych odpowiednią pomocą neuropsychologiczną w postaci diagnozy, monitorowania i rehabilitacji neuropsychologicznej.