W niniejszej pracy przedstawiono problemy kobiet z uszkodzonym słuchem, jakich doświadczają podczas ciąży i porodu, a związanych z trudnościami w porozumiewaniu się z personelem medycznym. W dostępnej literaturze istnieją nieliczne doniesienia na temat porodu głuchych. Autorzy nie dotarli do danych, które wskazywałyby, aby w placówkach polskich szpitali był do dyspozycji personel wykwalifikowany w kontaktach z osobami głuchoniemymi. Głównym przesłaniem pracy jest zwrócenie uwagi na problem ciężarnej głuchej, a także inspiracja personelu medycznego polskich szpitali do podjęcia działań, aby rozpocząć wśród personelu medycznego naukę i doskonalenie języka migowego, który ma się stać językiem urzędowym. Autorzy mają nadzieję, że praca ta będzie w pewien sposób mobilizacją dla personelu medycznego do podjęcia działań w kierunku polepszenia komunikacji z osobami niesłyszącymi, a poród w asyście położnej posługującej się językiem migowym będzie satysfakcjonującym przeżyciem i dla rodzącej, i dla personelu medyczne- go sali porodowej.