Wirusowe zapalenie wątroby typu C jest ważnym problemem epidemiologicznym. Według danych opracowanych przez Światową Organizację Zdrowia zakażonych jest około 3% światowej populacji. W Polsce, na podstawie badań przeprowadzonych w 2010 roku, występowanie przeciwciał anty-HCV w populacji wynosi 1,9%. Wykrywalność zakażenia jest wciąż niewielka. Świadczy o tym fakt, że aż 95% osób zakażonych HCV nie jest świadoma swojej choroby. W 2012 roku rozpoczęto realizację projektu „Zapobieganie zakażeniom HCV”. Jest to program współfinansowany w ramach Szwajcarsko-Polskiego Programu Współpracy (SPPW). Częścią tego projektu jest również Pilotażowy Program badania kobiet w ciąży w kierunku zakażeń HCV. Zakażenie wirusem u matki daje realne zagrożenie dla jej dziecka zarówno wewnątrzmacicznie, jak i w okresie porodu. Przekazanie przez matkę wirusa HCV skutkuje pojawieniem się przewlekłego zapalenia wątroby typu C u noworodka, co w późniejszym czasie daje szybki rozwój choroby. Wrodzona postać zakażenia stwarza ryzyko pojawienia się włóknienia wątroby już we wczesnej młodości. Wirus HCV po wieloletniej inkubacji może prowadzić do marskości i nowotworu złośliwego wątroby. Celem niniejszej pracy był przegląd piśmiennictwa na temat zdarzających się problemów w opiece położniczej, świadczonej kobietom zakażonym wirusem HCV.

Problemy Pielęgniarstwa 2015; 23 (1): 123–127