Wstęp: Praca pielęgniarki w opiece nad pacjentem onkologicznym wiąże się z istnieniem wielu czynników stresogennych związanych ze specyfiką choroby nowotworowej. Występowanie sytuacji trudnych w opiece onkologicznej wymaga od pielęgniarek zastosowania odpowiednich sposobów radzenia sobie zależnych od swoistych zdolności do funkcjonowania mimo silnego napięcia emocjonalnego, zdobytego doświadczenia zawodowego oraz umiejętności, głównie umiejętności interpersonalnych, w tym zdolności empatycznych.

Cel pracy: Określenie poziomu zdolności empatycznych oraz sposobów radzenia sobie z trudnościami opieki wśród pielęgniarek sprawujących opiekę nad pacjentami z chorobą nowotworową.

Materiał i metodyka: Badania przeprowadzono w grupie 102 losowo wybranych, czynnych zawodowo pielęgniarek oddziałów o profilu onkologicznym oraz hospicjum. Metodą badawczą wykorzystaną w pracy był sondaż diagnostyczny. Jako narzędzia badawcze posłużyły: autorski kwestionariusz ankiety, Kwestionariusz rozumienia empatycznego innych ludzi Węglińskiego oraz Skala sposobów radzenia sobie ze stresem Lazarusa i Folkmana w polskiej adaptacji Łosiaka.

Wyniki i wnioski: Pielęgniarki sprawujące opiekę onkologiczną charakteryzuje dosyć wysoki ogólny poziom empatii i tendencji empatycznych. Najczęstszym sposobem radzenia sobie w sytuacjach trudnych jest koncentracja na problemie. Wraz ze wzrostem wykształcenia maleje kontrolowanie emocji. Pielęgniarki z dłuższym doświadczeniem zawodowym lepiej radzą sobie z trudnościami w opiece nad chorymi nowotworowo. Istnieje zależność pomiędzy poziomem empatii pielęgniarek oraz tendencji empatycznych a sposobami radzenia sobie z problemami w opiece nad pacjentami onkologicznymi.