Wstęp

W występowaniu negatywnych i pozytywnych konsekwencji doświadczonych zdarzeń traumatycznych istotne znaczenie przypisuje się podstawowym (kluczowym) przekonaniom dotyczącym świata i własnej osoby, a także podejmowanej aktywności zaradczej.

Cel pracy

Ustalenie, jaką rolę w występowaniu objawów stresu pourazowego (posttraumatic stress disorder – PTSD) i potraumatycznego wzrostu u osób chorych onkologicznie odgrywają zakłócenia w podstawowych przekonaniach oraz stosowane strategie radzenia sobie z chorobą.

Materiał i metody

Analizie poddano wyniki uzyskane od 60 osób zmagających się z chorobą nowotworową (rak piersi, prostaty, płuc) w wieku 30–79 lat (M = 62,5, SD = 10,84). Połowę badanych stanowili mężczyźni i połowę kobiety. W badaniach wykorzystano Listę zaburzeń po stresie traumatycznym, Inwentarz potraumatycznego rozwoju, Inwentarz podstawowych przekonań oraz Skalę przystosowania psychicznego do choroby.

Wyniki i wnioski

Destruktywne strategie radzenia sobie z chorobą wiązały się dodatnio z objawami PTSD, natomiast zakłócenia w podstawowych przekonaniach z potraumatycznym wzrostem. Predykcyjne znaczenie dla wystąpienia PTSD miała strategia zaabsorbowanie lękowe. Predyktorem wzrostu po traumie były zakłócenia w przekonaniach. W występowaniu objawów PTSD kluczową rolę odgrywają destruktywne strategie radzenia sobie. Z kolei dla wystąpienia wzrostu po traumie istotne są zakłócenia w kluczowych przekonaniach. Modyfikowanie podstawowych przekonań oraz stosowanie konstruktywnych strategii radzenia sobie z chorobą może mieć istotne znaczenie w procesie adaptacji do traumy u chorych onkologicznie.