Cel

Celem niniejszej pracy była ocena zależności między zinternalizowanym piętnem choroby psychicznej i stosowanym leczeniem przeciwpsychotycznym w kontekście profilu psychopatologicznego u pacjentów, u których rozpoznano schizofrenię.

Metoda

Badaniem objęto 64 pacjentów z rozpoznaniem schizofrenii. Kwestionariusz Internalised Stigma of Mental Illness Inventory (ISMI) został użyty do ewaluacji stopnia samopiętnowania. Objawy psychopatologiczne zostały ocenione przez lekarza psychiatrę z pomocą skali Klinicznej Oceny Zespołów Schizofrenicznych (KOSS-S). Pozostałymi zmiennymi były informacje na temat aktualnej farmakoterapii (przyjmowane preparaty, dawka jako ekwiwalent olanzapiny), wskaźnik masy ciała oraz ogólnego funkcjonowania pacjenta. Utworzono wielozmiennowe modele regresji liniowej dla predykcji wyniku każdego z wymiarów ISMI. Poziom istotności statystycznej przyjęto dla α < 0,05.

Wyniki

Utworzone modele były dopasowane do danych empirycznych. Stosowanie zuklopentiksolu w formie depot było powiązane z wyższym wynikiem na skalach Wyobcowania, Uznania stereotypów, Doświadczenia dyskryminacji oraz Wycofania społecznego kwestionariusza ISMI. Używanie risperidonu w formie depot było związane z wysokim wynikiem na skali Uznania stereotypów. Stosowanie doustnego risperidonu oral było związane z niższym poczuciem Wyobcowania oraz wyższym wynikiem Odporności na stygmatyzację. Wzrost wyniku na skali Zaburzeń Ja KOSS-S stanowił predyktor wzrostu wyników na skalach Wyobcowania, Uznania stereotypów i Doświadczenia dyskryminacji ISMI. Wzrost wskaźnika masy ciała był związany ze wzrostem wyniku na skali Doświadczenia dyskryminacji ISMI.

Wnioski

Internalizacja piętna przez pacjentów ze schizofrenią może być powiązana ze stopniem ciężkości objawów psychopatologicznych, wyborem psychofarmakoterapii oraz ogólnym funkcjonowaniem. Rezultaty te mogą mieć znaczenie kliniczne.