Rak podstawnokomórkowy skóry - terapia fotodynamiczna czy miejscowo stosowany imikwimod?

Wyniki ostatnich badań wskazują, że imikwimod może okazać się bardziej skutecznym środkiem w leczeniu powierzchownego raka podstawnokomórkowego skóry niż terapia fotodynamiczna z wykorzystaniem aminolewulinianu metylu (MAL-PDT) .

Na łamach British Journal of Dermatology zostały przedstawione wyniki leczenia tej podgrupy pacjentów obiema metodami. Przeanalizowane dane pochodziły z wieloośrodkowego, randomizowanego badania porównującego skuteczność MAL-PDT, imikwimodu oraz fluorouracylu. Jako skuteczne leczenie uznawano brak nawrotu nowotworu w ciągu 12-miesięcznego okresu follow-up. Analizy wykonano w specjalnych podgrupach, w zależności od płci, wieku oraz lokalizacji i wielkości zmiany nowotworowej. Wśród badanych osób u 202 zastosowano terapię fotodynamiczną a 198 chorych otrzymywało imikwimood. Wyższa o ok. 20% skuteczność imikwimodu była obserwowana wśród kobiet, z powierzchownym rakiem podstawnokomórkowym skóry, zlokalizowanym na tułowiu. Imikwimod miał być natomiast mniej skuteczny u osób starszych ze zmianami zlokalizowanymi na kończynach dolnych.

Wyniki tego badania wskazują, że miejscowo stosowany imikwimod pozostaje metodą z wyboru w przypadku powierzchownego raka podstawnokomórkowego skóry. Warto jednak zwrócić uwagę, że u starszych osób ze zmianami umiejscowionymi na kończynach dolnych lepszą metodą okazała się terapia fotodynamiczna.