Genetyczne pokrewieństwo pleomorficznego mięsaka skóry i CSCC
Niezróżnicowany mięsak pleomorficzny (UPS) jest rzadkim, wysoce złośliwym nowotworem wrzecionowatokomórkowym, tradycyjnie zaliczanym do grupy mięsaków tkanek miękkich (STS).
W codziennej praktyce jego diagnostyka i leczenie rodzą istotne dylematy: guz ten rozwija się niemal wyłącznie na obszarach skóry przewlekle eksponowanych na promieniowanie słoneczne (głównie na głowie i szyi u osób starszych) oraz cechuje się bardzo wysokim ładunkiem mutacyjnym (TMB), co upodabnia go raczej do zaawansowanych raków skóry niż typowych mięsaków. Dotychczas brakowało jednak bezpośrednich badań porównujących profil genetyczny UPS z zaawansowanym rakiem kolczystokomórkowym skóry (CSCC) oraz pozostałymi mięsakami tkanek miękkich.
Odpowiedzi dostarcza badanie kohortowe przeprowadzone w Dana-Farber Cancer Institute oraz Brigham and Women’s Hospital. W analizie zestawiono profile molekularne 9 chorych z UPS, 15 pacjentów z przerzutowym CSCC oraz 25 chorych z klasycznymi mięsakami tkanek miękkich. Opierając się na sekwencjonowaniu panelu 447 genów nowotworowych oraz zaawansowanej analizie mutacyjnej autorzy porównali średni ładunek mutacyjny (TMB), obecność uszkodzeń posłonecznych wywołanych promieniowaniem UV oraz zaburzenia w kluczowych szlakach sygnałowych poszczególnych nowotworów.
Wyniki analizy genetycznej wykazały wyraźne podobieństwo między niezróżnicowanym mięsakiem skóry a przerzutowym rakiem kolczystokomórkowym, przy jednoczesnym całkowitym braku łączących punktów z klasycznymi mięsakami. W obu nowotworach skóry odnotowano bardzo wysokie wartości TMB (średnio 44,6 mutacji/Mb dla UPS oraz 54,1 dla CSCC), podczas gdy w grupie mięsaków tkanek miękkich wskaźnik ten wyniósł zaledwie 4,2 mutacji/Mb. Wszystkie próbki UPS i CSCC prezentowały wyraźne znamiona mutacyjne zależne od promieniowania ultrafioletowego, których nie stwierdzono w żadnym przypadku STS. Ponadto oba nowotwory skórne charakteryzowały się identycznym profilem zaburzeń w obrębie szlaków TP53, cyklu komórkowego, NOTCH oraz osi kinaz tyrozynowych i białka Ras. Pod względem mutacji oba nowotwory okazały się praktycznie nierozróżnialne i tworzyły wspólną grupę, zupełnie inną niż klasyczne mięsaki.
