SPECJALIZACJE ONKOLOGIA
 
Wyślij
Udostępnij:
 
 
Prof. Jan Walewski: W leczeniu chorób układu limfoidalnego nastąpił znaczny postęp
 
Kategorie: Hematologia
Działy: Wywiad tygodnia
Tagi: Jan Walewski
- W większości chorób nowotworowych nastąpiła poprawa przeżycia 5-letniego - u mężczyzn o ok. 7%, a u kobiet o ok. 5%, ale u chorych na nowotwory układu limfoidalnego przeżycie poprawiło się o ok. 10% , co wskazuje na znaczący postęp w dziedzinie.- mówi prof. Jan Walewski.
Czy dużo jest pułapek w hematoonkologii?
- Tak, sporo. Taką typową pułapka w dziedzinie nowotworów układu limfoidalnego jest to, że w około połowie przypadków choroby te rozwijają się nie w węzłach chłonnych lecz poza nimi. W związku z tym, choroby te mogą jak gdyby symulować chorobę nowotworową innego narządu. Najczęściej odnosi się to do przewodu pokarmowego i migdałków, ale w zasadzie choroby układu limfoidalnego mogą być umiejscowione we wszystkich innych narządach. Jest to podstawowa trudność diagnostyczna, z którą mogą mieć do czynienia lekarze podstawowej opieki zdrowotnej.

Na co więc lekarze POZ powinni zwrócić uwagę, gdy zgłasza się do nich pacjenci z podejrzeniem chorób układu limfoidalnego?
- Najczęstszym umiejscowieniem nowotworów układu limfoidalnego są węzły chłonne, dlatego podstawowa kwestią w rozpoznawaniu tych chorób jest prawidłowa ocena węzłów chłonnych. W węzłach chłonnych może dochodzić do rozmaitych patologii, a ich niewłaściwa ocena może skazywać tych pacjentów na liczne chybione interwencje zajmujące cenny czas, zanim ustali się prawidłowe rozpoznanie. Jeśli węzły chłonne wykazują cechy zmian nowotworowych (są twarde, asymetryczne, powiększone), to należy dążyć raczej do badania histopatologicznego węzła, a nie podejmować leczenie np. antybiotykami . Takie badania powinno się przeprowadzać w ośrodkach referencyjnych patomorfologii, doświadczonych także w badaniach chorób układu chłonnego, a nie w placówkach usługowych, które wykonują badania w ograniczonym zakresie.

Czy to oznacza, ze skrócenie ścieżki pacjenta do specjalistycznego badania, tak naprawdę zależy od czujności lekarzy POZ?
- Tak, właściwa ocena węzłów chłonnych przez lekarzy POZ i skierowanie pacjentów do referencyjnych poradni specjalistycznych, skraca tę ścieżkę i często ratuje pacjentom życie.

Czy w ostatnich latach odnotowuje się wzrost zachorowalności na choroby układu limfoidalnego?
- Odnotowujemy niewielki wzrost częstości zachorowań na nowotwory układu limfoidalnego, ale nie jest to znaczący przyrost. Najczęstszą chorobą układu limfoidalnego jest przewlekła białaczka limfatyczna, co roku odnotowujemy około 1500 nowych zachorowań. Białaczkę często rozpoznaje się przypadkowo. Inną częstą chorobą są agresywne chłoniaki, które często ujawniają się w postaci pojedynczego guza węzłowego lub zmiany naciekowej w innych umiejscowieniach. Kolejną częstą chorobą układu limfoidalnego jest szpiczak plazmocytowy, który może rozwijać się również podstępnie, ale może też ujawnić się od razu groźnymi powikłaniami choroby takimi, jak złamania kostne, niewydolność nerek, znaczna niedokrwistość. Każda z chorób układu limfoidalnego jest inna i wymaga innego podejścia.

Jaka wpływ na układu limfoidalny, mają zakażenia wirusowe wątroby?
- Z jednej strony wątroba może być narządem, w którym zaczyna się choroba układu limfoidalnego, a z drugiej strony wirusowe zakażenia wątrobowe mogą sprzyjać powstaniu chłoniaków, a także utrudniać proces diagnostyki i leczenia. Ponadto sama funkcja wątroby i jej wydolność ma zasadniczy wpływ na proces leczenia.

Czy w leczeniu chorób układu limfoidalnego dokonał się w ostatnich latach duży postęp?
- Wielki postęp dokonał się w opracowaniu nowych metod immunoterapii, przede wszystkim nowych przeciwciał monoklonalnych oraz terapii komórkowych z zastosowaniem limfocytów T chimerowych wyposażonych w receptory dla antygenów komórek nowotworowych, a także w opracowaniu inhibitorów kinazowych oraz leków blokujących inhibitory apoptozy. Te postępy dotyczą przede wszystkim przewlekłej białaczki limfocytowej, szpiczaka, nawrotowych chłoniaków agresywnych, chłoniaka Hodgkina. Także w leczeniu chłoniaków ośrodkowego układu nerwowego dokonał się istotny postęp. Duży postęp dokonał się również w diagnostyce i leczeniu rzadkiej choroby Castlemana, która objawia się powiększeniem węzłów chłonnych i gorączką oraz zaburzeniami metabolicznymi. Na naszej konferencji Pułapki w Hematoonkologii będzie można się dowiedzieć więcej na ten temat.

Z tego wniosek, że zarówno pacjenci, jak i lekarze mają powody do zadowolenia….
- Tak, niedawno na łamach Nowotwory Journal of Oncology - najstarszego czasopisma onkologicznego , które w tym roku obchodzi swoje 95-lecie - pojawiły się dane pochodzące z Krajowego Rejestru Nowotworów, na temat tego, jak zmieniło się 5-letnie przeżycie chorych na nowotwór w okresie od 2006 do 2015 roku. Okazuje się, że w większości chorób nowotworowych nastąpiła poprawa przeżycia 5-letniego - u mężczyzn o ok. 7%, a u kobiet o ok. 5%, ale u chorych na nowotwory układu limfoidalnego przeżycie poprawiło się o ok. 10% , co wskazuje na znaczący postęp w dziedzinie. Pojawiło się wiele leków ukierunkowanych na mechanizmy patogenetyczne tych chorób. Największy przełom nastąpił na przełomie XX i XXI wieku, kiedy wprowadzono do leczenia przeciwciało przeciw limfocytom B, które zmieniło leczenie większości nowotworów układu limfoidalnego, a ostatnio pojawiły się skuteczne leki ukierunkowane na szpiczaka plazmocytowego, chłoniaka Hodgkina i chłoniaki o wysokiej złośliwości z komórek B.

Rozmawiała Alicja Kostecka

Więcej na temat diagnozowania i leczenia chorób układu limfoidalnego można będzie się dowiedzieć na konferencji „Pułapki w Hematoonkologii”, która odbędzie się 12-13 października 2018 roku w Warszawie.
Czytaj program: www.termedia.pl/Konferencje?Intro&e=822&p=4997
 
Redaktor prowadzący:
dr n. med. Katarzyna Stencel - Oddział Chemioterapii, Klinika Onkologii Uniwersytetu Medycznego im. Karola Marcinkowskiego w Poznaniu
 
© 2018 Termedia Sp. z o.o. All rights reserved.
Developed by Bentus.
PayU - płatności internetowe