Specjalizacje, Kategorie, Działy
Wyślij
Udostępnij:
 
 
Terapia łączona MTX i hydroxychlorochiną może być skuteczniejsza niż MTX w monoterapii u chorych z wczesnym RZS
Źródło: AK/The effects of methotrexate and hydroxychloroquine combination therapy vs methotrexate monotherapy in early rheumatoid arthritis patients. Rheumatology (Oxford). 2019 Jan 1;58(1):131-134
Autor: Alicja Kostecka |Data: 25.03.2019
 
 
Wyniki prospektywnego badania obserwacyjnego wskazują, że leczenie skojarzone metotreksatem (MTX) i hydroxychlorochiną (HCQ), może być skuteczniejsze niż monoterapia MTX u chorych z wczesnym reumatoidalnym zapaleniem stawów (rzs).
Przeanalizowano dane o 325 chorych na rzs, którzy jako pierwszy lek modyfikujący otrzymali MTX-HCQ (n=246) lub MTX (n=79) w monoterapii. Pacjentów objęto roczną obserwacją oceniając aktywność choroby wyjściowo, po 6 i 12 miesiącach. Zaobserwowano, że chorzy u których zastosowano terapię kombinowaną częściej obarczeni byli czynnikami pogarszającymi rokowanie – częściej byli seropozytywni (68% vs 47%), otrzymywali MTX w większych dawkach i częściej w formie podskórnej (69% vs 54%).

Analiza danych wykazała, że w ocenie po 6 miesiącach pacjenci, u których stosowano MTX-HCQ mieli istotnie statystycznie większe obniżenie wartości DAS28(CRP), w porównaniu do osób otrzymujących MTX w monoterapii (skorygowana różnica 0,38). Co ciekawe kontynuacja obserwacji w ocenie po 12 miesiącach nie wykazała istotnych statystycznie różnic w odpowiedzi na leczenie. Podobnie odsetek chorych, którzy uzyskali dobrą odpowiedź na leczenie wg EULAR po 6 miesiącach terapii, był istotnie wyższy wśród leczonych MTX-HCQ, w porównaniu do MTX (odpowiednio 61% vs 46%). W ocenie klinicznej po 12 miesiącach różnica w odpowiedzi na leczenie między badanymi grupami chorych nie była istotna (66% vs 60%). Z obserwacji wynika, że w grupie chorych otrzymujących wyjściowo jedynie MTX częściej dołączano inny syntetyczny lek modyfikujący (sulfasalazynę lub leflunomid) – 41% vs 18%. Odsetek badanych, u których dodano lek biologiczny był podobny w obu ramionach badania. W przedstawianym badaniu nie analizowano częstości i profilu działań niepożądanych między porównywanymi grupami chorych.

Podsumowując, wyniki badania wskazują, że zastosowanie leczenia skojarzonego MTX-HCQ u chorych z wczesnym reumatoidalnym zapaleniem stawów, może być korzystniejsze uwzględniając odpowiedź na leczenie, niż monoterapia MTX, szczególnie w pierwszym okresie leczenia. Biorąc pod uwagę, że HCQ ma korzystny profil bezpieczeństwa i niskie ryzyko toksyczności, postępowanie takie może być szczególnie przydatne u chorych obarczonych czynnikami złego rokowania.
 
Patronat naukowy portalu
prof. dr hab. Piotr Wiland – kierownik Katedry i Kliniki Reumatologii i Chorób Wewnętrznych Uniwersytetu Medycznego we Wrocławiu

Redaktorzy prowadzący:
dr n. med. Marta Madej - Katedra i Klinika Reumatologii i Chorób Wewnętrznych Uniwersytetu Medycznego we Wrocławiu
dr n. med. Ewa Morgiel - Katedra i Klinika Reumatologii i Chorób Wewnętrznych Uniwersytetu Medycznego we Wrocławiu
 
© 2019 Termedia Sp. z o.o. All rights reserved.
Developed by Bentus.
PayU - płatności internetowe