Wstęp

Analiza epidemiologiczna czynników alarmowych u pacjentów hospitalizowanych na oddziałach zabiegowych Mazowieckiego Szpitala Specjalistycznego w Radomiu (MSS) oraz ocena wpływu czynników alarmowych na częstość występowania zakażeń szpitalnych z uwzględnieniem form klinicznych zakażeń.

Materiał i metody

W latach 2016–2018 przeprowadzono analizę epidemiologiczną 419 pacjentów hospitalizowanych na oddziałach zabiegowych MSS, u których potwierdzono obecność patogenów alarmowych.

Wyniki

353 pacjentów (84,25%) było przyjętych w trybie nagłym, 55 (13,12%) w trybie planowym, 4 pacjentów (0,96%) było przeniesionych z innych szpitali, a u 7 pacjentów (1,67%) nie określono trybu przyjęcia do szpitala. W 231 przypadkach (55,13%) zakażenie potwierdzono do 72 godzin od momentu przyjęcia do szpitala, a w 188 przypadkach (44,87%) po 72 godzinach (p = 0,037). Najczęściej stwierdzano zakażenie ran (40,81%) lub zakażenie dolnych dróg oddechowych (24,10%, p < 0,001). Z reguły izolowano metycylinooporne szczepy gronkowca złocistego (łac. methicillin-resistant Staphylococcus aureus – MRSA) – 90 pacjentów (21,47%), Klebsiella pneumoniae ESBL+ – 79 pacjentów (18,85%), i Acinetobacter baumannii – 79 pacjentów (18,85%). 333 pacjentów (79,47%) bez objawów infekcji zostało wypisanych ze szpitala, a 86 pacjentów (20,13%) zmarło (p < 0,001).

Wnioski

Większość hospitalizowanych pacjentów, u których stwierdzono patogeny alarmowe zostało przyjętych do szpitala w trybie pilnym. Najczęściej izolowanymi patogenami alarmowymi były MRSA, Klebsiella pneumoniae ESBL+ oraz Acinetobacter baumannii. W dwóch na trzy przypadkach patogeny alarmowe izolowano z zakażonych ran i dolnych dróg oddechowych. Obserwowana wysoka śmiertelność w grupie badanej potwierdza celowość egzekwowania procedur epidemiologicznych u przyjmowanych do szpitala pacjentów w celu rozpoznania czynników alarmowych i wczesnego zastosowania celowanej antybiotykoterapii.