Wstęp: Mikroalbuminuria jest niezależnym czynnikiem ryzyka chorób sercowo-naczyniowych. Dotychczas brak jest badań, które skupiałyby się na ustaleniu zależności między wielkością albuminurii a występowaniem efektu białego fartucha u chorych na cukrzycę typu 2.

Cel pracy: Celem pracy było porównanie częstości występowania efektu białego fartucha oraz wielkości badanego parametru u chorych na cukrzycę typu 2, z rozpoznaną i nierozpoznaną mikroalbuminurią.

Materiał i metody: Do badania zakwalifikowano 64 chorych na cukrzycę typu 2 i nadciśnienie tętnicze. Podzielono ich na dwie grupy. Grupę I (n=25) stanowili chorzy z mikroalbuminurią, a grupę II (n=39) osoby bez mikroalbuminurii. W celu określenia wielkości efektu białego fartucha porównywano wartości ciśnienia tętniczego, oznaczone w trakcie 24-godzinnego ambulatoryjnego automatycznego monitorowania ciśnienia tętniczego (ang. ambulatory blood pressure monitoring – ABPM), z wartościami ciśnienia tętniczego, oznaczonymi za pomocą sfigmomanometru rtęciowego w trakcie wizyty lekarskiej.

Wyniki: U 24% chorych na cukrzycę typu 2 z obecną mikroalbuminurią oraz u 26% chorych na cukrzycę typu 2 bez mikroalbuminurii rozpoznano efekt białego fartucha. Badane grupy nie różniły się pod względem odsetka postawionych rozpoznań badanego zjawiska (p>0,05). Istotnie wyższą wartość efektu białego fartucha stwierdzono w grupie chorych z mikroalbuminurią niż u osób bez mikroalbuminurii (p<0,05).

Wnioski: Obserwowano podobną częstość występowania efektu białego fartucha u chorych na cukrzycę typu 2 z mikroalbuminurią i bez mikroalbuminurii. Wielkość efektu białego fartucha była wyższa u chorych na cukrzycę typu 2 ze stwierdzoną mikroalbuminurią.