Chirurgia bez granic. Jak technologia zmienia dostęp do wiedzy medycznej?
123 RF
Lekarze z różnych części świata mogli jednocześnie obserwować zabiegi wykonywane w dziesięciu europejskich klinikach, śledzić pracę chirurga i słuchać komentarza ekspertów. Nie musieli być na miejscu. Wystarczył im dostęp do transmisji, za którą stoi zaawansowana infrastruktura teleinformatyczna. 18 listopada odbyła się jedenasta edycja European Laryngological Live Surgery Broadcast.
Jeszcze kilkanaście lat temu obserwowanie operacji wykonywanej przez specjalistę z zagranicznego ośrodka wymagało przede wszystkim podróży i dostępu do sali operacyjnej. Dziś coraz więcej możliwości daje technologia. Obraz z bloku operacyjnego można przekazywać na żywo do odbiorców znajdujących się tysiące kilometrów dalej, zachowując jakość niezbędną do śledzenia nawet bardzo precyzyjnych czynności chirurgicznych. Taką formułę od 2015 roku rozwija European Laryngological Live Surgery Broadcast. W ramach projektu lekarze i studenci medycyny mogą obserwować operacje wykonywane w europejskich klinikach, a także uczestniczyć w dyskusji z ekspertami komentującymi przebieg procedur. Tegoroczna, jedenasta edycja odbyła się 18 listopada 2026 roku. W ciągu 7 godzin można było obserwować transmisje zabiegów odbywających się w dziesięciu europejskich klinikach. Zabiegi dotyczyły między innymi leczenia zwężeń krtani i tchawicy, nowotworów krtani, poprawy głosu oraz nowoczesnych rozwiązań związanych z terapią bezdechu sennego.
Infrastruktura, która łączy ośrodki kliniczne
Realizacja międzynarodowej transmisji wymaga zaplecza znacznie bardziej zaawansowanego niż standardowe narzędzia do wideokonferencji. W przypadku operacji chirurgicznych kluczowe znaczenie mają jakość i szczegółowość obrazu, stabilność połączenia oraz możliwość jednoczesnego przesyłania sygnału z wielu lokalizacji. Za technologiczną stronę przedsięwzięcia odpowiadają Poznańskie Centrum Superkomputerowo-Sieciowe, Sieć PIONIER oraz platforma medVC. W Poznaniu działa centrum koordynujące połączenia z europejskimi salami operacyjnymi i dystrybucję sygnału do odbiorców. To przykład wykorzystania krajowej infrastruktury teleinformatycznej w międzynarodowym projekcie o zastosowaniu klinicznym i edukacyjnym. Technologia nie zastępuje bezpośredniego szkolenia przy pacjencie, ale pozwala udostępniać doświadczenia operacyjne znacznie szerszemu gronu specjalistów.
Edukacja medyczna w formule interaktywnej
Wartością projektu jest nie tylko możliwość obserwowania zabiegów. Transmisjom towarzyszy komentarz ekspertów, którzy omawiają kolejne etapy operacji, wyjaśniają wybór określonych technik i odpowiadają na pytania uczestników. W centrum moderacji w Poznaniu nad merytorycznym przebiegiem wydarzenia czuwali prof. Małgorzata Wierzbicka i prof. Witold Szyfter, a wraz z nimi eksperci z Włoch, Czech, Niemiec i Luksemburga. Taka formuła pozwala połączyć obserwację rzeczywistych procedur z dyskusją dotyczącą podejmowania decyzji klinicznych. Dla uczestników jest to okazja do poznania praktyki innych ośrodków i skonfrontowania jej z własnymi doświadczeniami. Zainteresowanie projektem systematycznie rośnie. Podczas dziesiątej edycji, zorganizowanej w 2025 roku, transmisję śledziło ponad 43 tysiące odbiorców z 96 krajów. Łącznie w historii wydarzenia dotarło ono do widzów w 144 państwach.
Cyfryzacja to także inwestycja w kompetencje
W dyskusji o cyfryzacji ochrony zdrowia najczęściej pojawiają się elektroniczna dokumentacja, systemy informatyczne czy rozwiązania wspierające diagnostykę i leczenie. Tymczasem równie ważnym obszarem jest wykorzystanie technologii do rozwoju kompetencji personelu medycznego. European Laryngological Live Surgery Broadcast pokazuje, że infrastruktura cyfrowa może służyć nie tylko wymianie danych, ale również transferowi wiedzy i doświadczeń klinicznych. Poznański projekt jest przykładem współpracy środowiska medycznego z zapleczem technologicznym, która pozwala rozwijać nowe modele edukacji i międzynarodowej wymiany doświadczeń.
Przeczytaj także:„Cyfryzacja, AI i odejście od doraźnej refundacji to główne plany polityki lekowej państwa”, „Cyfryzacja w Narodowym Instytucie Onkologii. Projekt za 12 mln zł”
