Celem pracy było ustalenie zakresu problemów, rodzaju i liczby interwencji, z jakimi spotyka się personel pielęgniarski sprawujący opiekę nad chorym we wczesnym okresie po przeszczepie nerki.
Materiał i metody: Grupę badaną stanowili pacjenci we wczesnym okresie po przeszczepieniu nerki hospitalizowani na Oddziale Transplantologii i Chirurgii Szpitala Wojewódzkiego w Poznaniu. Badania przeprowadzano przez pierwsze 24 godz. od powrotu chorego na oddział z sali wybudzeń bloku operacyjnego. Badaniami objęto 100 osób i przeprowadzono je w okresie od czerwca 2006 r. do czerwca 2007 r. Jako metodę badawczą zastosowano obserwację uczestniczącą, posługując się Kartą Obserwacji własnego autorstwa. Dzięki zastosowaniu obserwacji uczestniczącej scharakteryzowano zachodzące w niewymuszonych okolicznościach postępowanie pielęgniarek wobec pacjentów w pierwszej dobie po przeszczepie nerki.
Wyniki: U 1/3 chorych w pierwszej dobie po przeszczepie nerki zaobserwowano okresowo występujący godzinowy bezmocz, a u 2/3 chorych stwierdzono dobowy wielomocz. W pierwszej dobie po zabiegu nieco więcej niż połowa chorych (60%) wymagało stosowania diuretyku w iniekcji dożylnej w celu wymuszenia bądź zwiększenia diurezy. Stwierdzono zależność statystyczną pomiędzy płcią a występowaniem nadciśnienia tętniczego w okresie przedoperacyjnym u pacjentów poddanych transplantacji nerki.
Wnioski: Zespół pielęgniarski podejmujący opiekę nad pacjentem we wczesnym okresie po przeszczepie nerki powinien systematycznie prowadzić kontrolę diurezy chorego z uwagi na okresowo występujący bezmocz i/lub wielomocz, co z kolei wymaga podaży płynów infuzyjnych w optymalnej dla chorego dawce. Zespół pielęgniarski powinien systematycznie kontrolować ciśnienie tętnicze u pacjenta, ponieważ u większości chorych po przeszczepie nerki stwierdza się nadciśnienie tętnicze zarówno w okresie przedtransplantacyjnym, jak i podwyższone wartości ciśnienia tętniczego po operacji.