W pracy opisano nowe podejście do tworzenia polityk publicznych w zakresie opieki nad osobami w kryzysie zdrowotnym. Społeczności wspierające (compassionate communities) cedują działania opiekuńcze na odpowiednio zarządzane sieci ludzi i organizacji łączących mieszkańców w konkretnej społeczności. Wspólnota mobilizuje swoje zasoby do zapewnienia opieki, dzięki czemu zmniejsza się obciążenie instytucji opiekuńczych, które stają się swoistymi centrami koordynacji opieki. W kreowanie tak działających wspólnot włączone są również organizacje edukacyjne, które umożliwiają odpowiednie zarządzanie wiedzą niezbędną do wprowadzenia modelu. Compassionate communities realizują ideę nowoczesnej opieki paliatywnej, angażującej całe społeczności, wsparte przez ekspertów z różnych dziedzin, budowane na idei odpowiedzialności i społecznego zaangażowania.