Dzieci urodzone jako za małe w stosunku do wieku ciążowego (SGA) mają predyspozycje do występowania otyłości, insulinooporności (IR) oraz zaburzeń lipidowych. Do oceny IR powszechnie używany jest wskaźnik HOMA (IRIHOMA), wyliczany ze stężenia glukozy i insuliny na czczo. Jednak podczas doustnego testu obciążenia glukozą (OGTT) obserwuje się podwyższone poposiłkowe wydzielanie insuliny, pomimo prawidłowego stężenia insuliny na czczo. IRIBelfiore to indeks analizujący poziom glukozy i insuliny podczas OGTT wg metody zaproponowanej przez Belfiore.
była ocena częstości występowania IR na podstawie wyników IRIHOMA i IRIBelfiore u 6–8-letnich dzieci z SGA, które wykazały zjawisko „doganiania wzrostu”, w celu określenia przydatności wykorzystania IRIBelfiore w rozpoznawania IR i przewidywaniu przyszłych powikłań metabolicznych.
U 129 dzieci z SGA, z prawidłowym wzrostem, będących w wieku 6–8 lat zmierzono wzrost, masę ciała, obwód talii, ciśnienie krwi oraz stężenie lipidów, IGF-1, kortyzolu, peptydu C, leptyny, adiponektyny i rezystyny. Stężenia glukozy i insuliny oceniano w 0, 60. i 120. minucie OGTT.
IRIHOMA był prawidłowy u wszystkich dzieci, natomiast IRIBelfiore był podwyższony u 22,5% z nich. Dzieci z IR rozpoznaną dzięki IRIBelfiore były wyższe, miały wyższe ciśnienie krwi, większe stężenie leptyny i niższe HDL-cholesterolu.
Wydaje się, że warto zarekomendować ocenę IRIBelfiore obliczoną na podstawie OGTT jako użyteczne narzędzie diagnostyczne do rozpoznawania IR u dzieci z SGA będących w okresie przedpokwitaniowym. Nieprawidłowa wartość IRIBelfiore jest związana z wyższym ciśnieniem tętniczym krwi i gorszymi poziomami HDL-cholesterolu w tej grupie.
niska masa urodzeniowa, insulinooporność, OGTT, leptyna, zespół metaboliczny
