Cel

Różnice zależne od płci w przebiegu choroby Parkinsona (ChP) pozostają wciąż nie do końca poznane. Celem naszego badania była ocena wpływu płci na obraz kliniczny ChP w zakresie klinicznych podtypów choroby, nasilenia objawów ruchowych, dyskinez i fluktuacji ruchowych oraz występowania zaburzeń czynności przewodu pokarmowego (jadłowstręt, nudności, wymioty), zaburzeń snu i ortostatycznych spadków ciśnienia tętniczego.

Metody

Do badania włączono 76 osób (40 kobiet i 36 mężczyzn) z rozpoznaną ChP i leczonych lekami przeciwparkinsonowskimi. U każdego pacjenta obliczono równoważną dobową dawkę lewodopy. Nasilenie objawów ruchowych oceniono przy użyciu skali UPDRS III, zaś objawów niepożądanych leczenia – przy użyciu UPDRS IVA (dyskinezy), IVB (fluktuacje ruchowe), IVC (inne powikłania: jadłowstręt, nudności, wymioty, zaburzenia snu, ortostatyczne spadki ciśnienia).

Wynki

Kobiety i mężczyźni nie różnili się pod względem wieku, wieku zachorowania na ChP, czasu trwania choroby, punktacji uzyskanej w skalach III, IVA i IVB, przyjmowanej równoważnej dobowej dawki lewodopy, czasu trwania leczenia lewodopą i agonistą dopaminergicznym, przeważającego objawu w momencie zachorowania na ChP ani podtypu klinicznego choroby. Kobiety uzyskały znamiennie wyższą punktację w skali UPDRS IVC w porównaniu z mężczyznami (0,67 vs 0,26; p < 0,05) i u kobiet zaburzenia czynności przewodu pokarmowego (jadłowstręt, nudności, wymioty), zaburzenia snu i ortostatyczne spadki ciśnienia tętniczego występowały częściej.

Wnioski

Wyniki wskazują, że u kobiet chorujących na ChP i leczonych lekami dopaminergicznymi istnieje wyższe ryzyko wystąpienia określonych objawów pozaruchowych niż u mężczyzn. Ocena wpływu płci na objawy pozaruchowe i przyjmowanie leków dopaminergicznych w różnych stadiach zaawansowania ChP wymaga jednak dalszych badań.