Wstęp. Międzynarodowa Rada Pielęgniarek definiuje pielęgniarkę zaawansowanej praktyki jako wysoko doświadczonego i wyedukowanego
członka zespołu terapeutycznego, który jest w stanie rozpoznać potrzeby zdrowotne pacjenta oraz podjąć stosowne działania lub
zaproponować mu pomoc odpowiedniego specjalisty. Podstawowymi umiejętnościami, którymi musi się wykazać pielęgniarka, są między
innymi: umiejętność zebrania wywiadu, przeprowadzenia badania przedmiotowego czy wykorzystania swojej eksperckiej wiedzy oraz
uzyskanych wyników dla postawienia diagnozy pielęgniarskiej.

Cel pracy. Ocena poziomu wykorzystania umiejętności badania przedmiotowego w praktycznym działaniu oraz rozpoznanie ewentualnych
trudności.

Materiał i metody. Metodą badawczą był sondaż diagnostyczny. Narzędzie badawcze stanowił anonimowy kwestionariusz ankiety wzorowany
na autorskim narzędziu Instytutu Medycyny Pracy im. prof. dr. Jerzego Nofera w Łodzi. Badaniami objęto 217 osób, które ukończyły
szkolenie specjalizacyjne w 8 dziedzinach pielęgniarskich na przełomie lat 2007 i 2008 w Szczecinie.

Wyniki i wnioski. Respondenci potwierdzają wysoką przydatność wybranych elementów badania przedmiotowego w praktyce. Występuje
wiele przeszkód natury organizacyjnej. Warunkami pomyślnego wdrażania idei pielęgniarstwa zaawansowanej praktyki są praca
w zespołach interdyscyplinarnych oraz zmiany legislacyjne w Polsce.

Problemy Pielęgniarstwa 2010; 18 (2): 117-123