Wstęp: Jednym z naglących problemów medycyny transportu jest economy class syndrome (ECS) manifestujący się zakrzepicą żył głębokich kończyn dolnych. Specyficzne środowisko panujące w kabinie samolotu, uwarunkowania osobnicze oraz nikła świadomość problemu sprawiają, że żylna choroba zakrzepowo-zatorowa, będąca skutkiem wielogodzinnej podróży, nie należy do rzadkości.

Cel pracy: Próba odpowiedzi na pytanie, czy pasażerowie lotów transatlantyckich oraz pracownicy służby zdrowia znają zagadnienie zakrzepicy podróżnych i profilaktyki przeciwzakrzepowej, jak również upowszechnienie problematyki ECS.

Materiał i metody: Badaniami objęto dwie niezależne grupy badawcze. Pierwszą z nich stanowiło 50 pasażerów (31 kobiet i 19 mężczyzn) oczekujących na lot do Chicago. Druga grupa badawcza to przedstawiciele służby zdrowia: 150 pielęgniarek pracujących w różnych specjalnościach klinicznych oraz 19 lekarzy rodzinnych.

Wyniki: Wśród pasażerów aż 84% nigdy nie słyszało o zakrzepicy podróżnych. Żaden z badanych nie powołał się na linie lotnicze czy służby medyczne jako źródło informacji. Zaledwie 10% ankietowanych stosowało profilaktykę przeciwzakrzepową. Wśród pracowników służby zdrowia aż 95% pielęgniarek i 79% lekarzy nie wiedziało, co to jest ECS. Jedynie 1% pielęgniarek udzielało swoim pacjentom informacji na ten temat. Żaden z ankietowanych lekarzy nie rozmawiał nigdy z chorym na temat ryzyka wystąpienia choroby zakrzepowo-zatorowej wskutek wielogodzinnych lotów samolotem.

Wnioski: Świadomość pasażerów oraz przedstawicieli służb medycznych na temat ECS jest bardzo mała. Zarówno linie lotnicze, jak i pracownicy służby zdrowia nie informują należycie osób podróżujących o zagrożeniu, jakim może być ECS. Wiedza o czynnikach ryzyka zakrzepicy żylnej oraz profilaktyce przeciwzakrzepowej wśród podróżujących i pracowników służby zdrowia jest niewystarczająca i wymaga upowszechnienia.