Cel pracy

Ocena dziennej liczby kroków stawianych przez chorych z chromaniem przestankowym oraz ustalenie związku pomiędzy dzienną liczbą kroków a możliwościami marszu badanych.

Materiał i metody

Badaniami objęto 46 pacjentów (32 mężczyzn) z rozpoznaną miażdżycą zarostową tętnic kończyn dolnych. Średnia wieku badanych wynosiła 69,9 ±5,84 lat, średnie BMI 26,85 ±3,67. Dzienną liczbę kroków mierzono przy pomocy monitora Garmin Vivofit noszonego przez pacjenta 7 dni na nadgarstku ręki niedominującej. Możliwości marszu oceniono podczas próby marszowej na bieżni. Czas pojawienia się chromania – 2 według skali bólu, oraz maksymalny czas marszu (MCM) – 5 według skali bólu, były oceniane podczas stopniowanej próby marszowej na bieżni według Gardnera (prędkość 3,2 km/h, kąt nachylenia bieżni na początku próby 0% ze wzrostem kąta nachylenia o 2% co 2 minuty).

Wyniki

Badani robili 7251 ±3126 kroków dziennie. Zaobserwowano istotną korelację pomiędzy dzienną liczbą kroków a MCM (rho = 0.31, p < 0.05). 59% badanych stawiało mniej niż 7500 kroków dziennie i miało krótszy MCM w porównaniu z badanymi robiącymi ≥ 7500 kroków (p < 0.05).

Wnioski

Dzienna liczba kroków odzwierciedla czas chromania mierzony na bieżni. Minimalna dzienna liczba kroków, która powinna być zalecana chorym z chromaniem w celu uzyskania istotnie lepszych wyników w zakresie możliwości marszu, wynosi co najmniej 7500.