Streszczenie
Czy zaburzenia miesiączkowania u dorastających dziewcząt są związane z zaburzeniami metabolicznymi?
- Department of Pediatrics and Pediatric Endocrinology, Medical University of Silesia in Katowice, Poland
- Student Scientific Association, Department of Pediatrics and Pediatric Endocrinology, Medical University of Silesia, School of Medicine in Katowice, Poland
- Department of Pediatrics, Pediatric Obesity and Metabolic Bone Diseases, Chair of Pediatrics and Pediatric Endocrinology, Faculty of Medical Sciences in Katowice, Medical University of Silesia, Katowice, Poland
- Institute of Biomedical Engineering, Faculty of Science and Technology, University of Silesia in Katowice, Poland
- Department of Pediatric Traumatology and Orthopedy, Upper Silesian Child Centre in Katowice, Poland
- Department of Pediatrics, Faculty of Medical Sciences in Zabrze, Medical University of Silesia in Katowice, Poland
Wprowadzenie
Zaburzenia miesiączkowania u dorastających dziewcząt są istotnym problem klinicznym i często wiążą się z zaburzeniami gospodarki lipidowej i węglowodanowej. Celem pracy była ocena profilu metabolicznego u nastoletnich dziewcząt w zależności od ciężkości zaburzeń miesiączkowania.
Materiał i metody
Badaniem objęto 165 dziewcząt z zaburzeniami miesiączkowania i 49 regularnie miesiączkujących dziewcząt bez cech hiperandrogenizmu (REG) dobranych pod względem wieku i BMI. Pacjentki grupy badanej podzielono na 2 podgrupy: OLIGO – 111 dziewcząt z oligomenorrhea i SA – 54 dziewczęta z wtórnym brakiem miesiączki. U wszystkich dziewcząt dokonano oceny gospodarki hormonalnej, lipidowej i węglowodanowej.
Wyniki
U dziewcząt z grupy SA stężenia cholesterolu całkowitego (TC) i LDL (LDL) były istotnie wyższe niż w grupie REG i OLIGO. Stężenie triglicerydów (TG) było również najwyższe w SA i istotnie wyższe niż u dziewcząt regularnie miesiączkujących. Częstość występowania zaburzeń gospodarki lipidowej była wyższa w SA (65%) w porównaniu z REG (40%) i OLIGO (51%). Podgrupy nie różniły się istotnie pod względem stężenia glukozy i insuliny na czczo i w OGTT oraz HOMA-IR. Wskaźnik TyG był istotnie wyższy w OLIGO i SA niż w REG. BMI Z-score dodatnio korelowało z TG, LDL, glikemią i insuliną na czczo, stężeniem glukozy i insuliny w 120’ OGTT, HOMA-IR, TyG oraz ujemnie ze stężeniem HDL. Nie stwierdzono związku między stężeniem hormonów a zaburzeniami metabolicznymi.
Wnioski
Dziewczęta z zaburzeniami miesiączkowania, niezależnie od diagnozy PCOS, charakteryzują się występowaniem insulinooporności. Ciężkość zaburzeń miesiączkowania może być związana z zaburzeniami gospodarki lipidowej.
Słowa kluczowe
zaburzenia metaboliczne, nastoletnie dziewczęta, rzadkie miesiączki, wtórny brak miesiączki
Zintergrowane z
